— 7—

Homerum, Hesiodum, Linum, Orpheum et Callimachum plurima ex Mosis libris deprompta in sua inseruisse scripta; nec minus„philosophiam peri-

pateticam ex Mosaica pendere lege ceterisque prophetis.“ ¹) Ad eam sen-

tentiam comprobandam singulos clarissimorum poëtarum Graccorum versus quum neglecto rerum ac verborum contextu avulsos tum alienis verbis adul- teratos ²) citare, quin etiam totos illis subjicere versus ab ipso confectos haud dubitavit. ³)

§. 2..

Plurimi ex patribus quos dicimus ecclesiae christianae, ut Justinus Martyr(paraen. 9— 10. 15. 27. Apol. II, 92. all.), Tatianus(c. Graec. 175.), Irenaeus(haer. III, 45.), Clemens Alexandrinus(protr. 46. Paed. 200. ⁴) 244. Strom. I, 503. 542. II, 272. V, 593. 600. all.), Tertullia- nus(apol. 20. 46.), Origenes(c. Cels. I, 15. 534. 542. V, 595. VI, 19.

1)„Ex re To eναd Moosa»dν⸗ ταο 2ν Ʒϑοων οτεσνρασ roοꝙτν ν‿(Clem. Alex. str. V, 595.) cf. Valeken. diatr. p. 68.—

2) Hoc unum affero exemplum. Aristobulus(Clem. Al. Strom. V, 360. Euseb. pr. er. XIII, 13.) versum istum:„E,dαμονõ—, 5uao tir wat reredeoro dmaxrra“ in cam sententiam voluit acceptum, qua Genes. 2, 2. seriptum legerat:„Guννεεεαεεαεν ι ϑεε ν*„ueog vf Lerg rd oyœ aurod eat varenavoe I u*e i 5,903,1 ˙%. Hie manifesta in fraude falsarium deprehendimus Judaeum; namque, voce„rérçarow in„FSHοωd öℛꝑ mutata, Homeri versum (Od. V, 262.) ad suum accommodavit iustitutum. Cf. Palcken. diatr. p. 122.— Philonem Alexandrinum etiam V. T. librorum quosdam, patet, immutasse locos. cf. Grossmann. quaest. Philon. I, 32.

5) Is autem non unius Aristobuli, sed omnium litteratorum ex iis Judaeis, qui inde ab- Ptolemaei I. aetate in Aegypto habitabant,(etenim Ptolemacus Soter 100 fere millia Judae- orum in Aegyptum jusserat deduci violentamque deductionem voluntaria Judaeorum exceperat migratio, Joseph. Arch. XII, 2. c. Apion. II, 2. cf. Cless de coloniis Judacor. in Aegypt. p. 19. Flathe Gesch. Macedon. II. 485. 489.) mos faisse videtur, ut ejusmodi fraudibus rebus suis apud ethnicos conciliarent auctoritatem. ef. Daehne I. 1, I, 78. sqd. II, 213 sqq.

4) H. I. aperte Platonem„x0 ESalον ϑεσσφοωʒ°O appellat.