10

patricidas nominare paterat? Etiam nemo inſitias ibit, eos hanc ab causam patricidas nominari, quod ipsi vindici sanguinis paterni auxiliatum non venirent, non probabile videri; neque eorum opinionem probare possumus, qui eos patricidas nominari putent, ut ipsis injuriam veneſicae defendendae exprobraret. Simile quidem exemplum reperitur tetral. III, 6, 11: ες τεϊ diναιοι τα rοτιν dᷣααςρiaoς υνιμμςροενν 0G1εκ, ubi etiam plurali xoντσααν usus est scriptor ad accusatorem ejusque amicos, qui in judicio ad- sunt, spectante, etsi de uno tantum mortuo debuit loqui; at h. I. pluralem sic explicandum esse negamus.

Simili modo satis verbose sententia expressa est, qua, ne matri suae condonarent, judices movere studet actor, fratrem suum injuste pro matre orantem exhibens, dum§. 22 dicit: um*τυςι ε τκij eπσmQπ᷑ĩà5ιĩ³⁶⁷αν deijoera ανοειιαμι υυ d x drosora val dviouora etc., quam sententiam repetit §. 23: Seiderci'νυνιμιν oντοσο υmπηι vie uurꝓςᷣ— 67, din n c et§. 24: o0Tog d8 rcyαei, önc) odςσ„νμοωαιισ παιιοσα οes Wd dinn“ etc. Etiam in verbis§S§. 26 et 27 repetitio ejusdem sententiae continetur. Utroque loco actor rogat, ne novercam inultam sinant,§. 26 dicens: 7 PT S„ dAεια ⁶σιο ντἀναενο— a⁵α αἀ˖nνεεν, d νπαά αάνπmmovVUu=HKene dnoνέςασι et§. 27: xι Gυςσmμες oένεαe κον ατ— dπαννμεν οτωυι⁷ νπασ ⸗Kουτπm—’ demπααονεeν x ννοσα

rij duναιοστmꝛſο tmÜ]hhot ναμαμαaemς.)

Quamquam negari nequit, ſilium omni modo, ut noverca damnaretur, a judicibus impetrare voluisse, tamen neminem effugiet, qui alias Antiphontis orationes semel tantum legerit, in nulla tam frequentes ejusdem sententiae repetitiones isdem fere verbis reperiri, quod mihi quidem hanc orationem suspectam reddidit.

Sic sententiam, quae continetur verbis§. 17: x 8mrε⁴⁶ vGoσν 6ν 16 Teuda, 0lov eixòg, 6ꝓνον. M* επνειεν ννι ενεννυτο τν Leοd, svred'er εουνένεν 7 Keheease ö/ς ⅜ν αάιος rõ qiOauo, dSoi⁷ν, τεα πμο deiπιννον ꝛ) demο dinvνον. 20οεεκν ευ αάνσκ‿ευνικνονμμέινν Sέιετιον lνα ⁴ετ dπαmπον doðνασν, Targ KAurααιυνσπανσσ τi*e rouτονν mGαοςσ vnodννυαη dα G*αανοσα satis superfluam et languidam esse probare conabor. Ineptum est enim, quod haec pellex secum considerat, utrum ante coenam, an post eam 70 οισσν det. Hanc pellicem, quum hujus philtri vim nondum noverit, quod conjicere possumus ex verbis§. 19: OUr v εα π 1770 u*τουμςσ rijc su* mαιατπσαιυισνονέαόκν, Oi S T ακ 11 Q⁊, praecepta novercae sequi studuisse consentaneum

est. Noverca autem pellici praeceperat, ut philtri potionem post coenam daret, quod conjicies ex verbis: 20oεεν οdν εσ Sοενονέ ε̈νσάν elvα mνν εεmπην dοννα, Talg Kuraιμννοστοαeς

rijc oναπ μά⁵⁵οςσ dnοεννραυιι ρέμμα dεαάαονο⸗σα. Si igitur noverca pellici praeceperat, ut post coenam 10&ἀe,εανανον daret, quo consultatione ac deliberatione opus est? Si vero pellex omnia praecepta novercae sequi studuit, quod ex verhbis vemππνπαι duo ιννν⁷ conjici licet, offendunt nos verba §. 19: 16 ε παπτι τι⁴ 1wα,, Ʒέόσσοe Eveyel. Ex verbis enim§. 15: eleey æα r v auτν ⁴‿ιαο υmσπ τ qarłαπιοο oũν εεεεοοαι ε ν εϑιέινεα ττε a. 4†½qõicvn) elvrn