Aufsatz 
De oratione in novercam quae Antiphontis fertur dissertatio / von Schmitt
Entstehung
Einzelbild herunterladen

5

Jam afferam ad primam quaestionem negandam, quae Maetzner in prooemiis hujus orationis p. 125 scripsit:Nonnullae orationes enim aliis scriptae sunt, qui eas dicerent in judicio, aliae, opinor, in juvenum usum compositae, qui eas ediscerent atque in scholis declamarent, vel ab ipso Antiphonte in scholae umbra recitatae. Ea autem, quae primum in Antiphonteis locum obtinet, dubitari potest, utrum in judicum con- sessu habita, an scholasticis declamationibus sit annumeranda. Quamquam plerique contendunt, in causa non ficta apud judices eam esse dictam. Quibus equidem ne accedam, multa sunt impedimento. Ac primum quidem ipse locus, quem omnes huic orationi assignant libri, illi sententiae videtur refragari quippe quam excipiant tetralogiae, quas nemo non e fictarum causarum genere esse censet. Porro ipsa causa in earum numero est, quas in scholis rhetorum tractari solitas esse scimus(Meier et Schoem. Att. proc. p. 311 c. n. 57): atque alia orationi insunt, quae eodem ducant vestigia: quo pertinet uxoris maritum interimentis, Clytaemnestrae, nomen(§. 17) atque Philonei, qui in Piraeeo degens nauticis rebus studere atque merca- turam facere videtur(§. 14): nec scio, an nunquam Areopagitarum collegium compellatum sit Oidοοσννε*ς

(§. 17). Usitatae sunt judicum compellationes d'νοες, d νο⁹ες Oοαασντα, ν οεσς AS*νναεο, quae etiam in Areopagitarum judicio audiebantur, quibus adde ex Antiqhontis tetral. II.,, 13: ⁶̈☛ ôOe ννv² μεννέοαταυμν νριαα xαα Qπυmσονιest tetral. III, e, 1: dνες πποιττναι.

Maetzner igitur hanc orationem ab Antiphonte quidem compositam esse concedit, iis autem, qui eam ab alio coram judicibus habitam esse putant, non assentitur. Probamus argumenta ab illo allata et

aliud ex oratione ipsa depromtum afferre volumus, quo monstrare conabimur, hanc orationem ab Antiphonte ali non elaboratam esse, quae coram judicibus dicatur.

Initio hujus orationis dicit actor: Neoog ut, ai dneiog duνανν ετι εεέεαννις ε α d*νπτ w E& ⁴οιõOMdei d⁴νμαιοο, dννοες, oντο εν ε nισνκνιινυνυαυντοσ roν 0 66!, Tog aæuτοα †ονπνσιGν⁷] Gνmεκεεειι,oro d ei srestévri dνuνναioς εꝓeν᷑ια olg vuιοστα ε&εν ν Jαmοο æαmαοτνα, dde.og 6 1οꝙοσοστσνιοσ αόαφ μνααι ð](εει. Ex his verbis liquet, filium ipsum accusationem intendisse. Quum autem(S. 30) sese αα esse dicat, eum eo tempore, quo pater exstinctus est, decimum quartum aetatis annum nondum transgressum esse apparet!).

*) Follux onomast. II., 4: Errd eicuv ⁷τυνε⁴α ανν τπποιενεανν τποσε, dab tvdg dos frraeroνs dOeuvreoa

85 8 2 9 0*

5 7 8 5. 4. g

daò imtdsrtoie εςσασσενεεέαι⁸εεναἀ⁴ουννéο⁵T=, rsdoσνεεᷣαεν uc 0!αν r⁴αετον εεdοεασνν drò uα̈ᷣto

2 4 3

rO⁶⁵ον Sεοει eεποεον ο⁶ονν νοτές‿ᷣμmē²-, dmd ei2ο τον Sdou Laò‿ Tιασακοοον εαμασραοουν*ν εν, deο ιανοοτον πηιανανπσον

ſu Terraοαααοοεον dεεοο ⁷⁴⁸⁶ιν, dmò Terrρασααοον dJeuvttον εος Tο rerradorta erregc. II us» xoden,

r⁴⁶⁵ον devr&α ers, 1) rofen, eε⁴ενο, rerdorn, veœviaxog, n οπνη, deno, i un,αν, 1 4806,, aoee-

Bürne et Ammon. de diff. pag. 35. Valck. AeE Odoν tf SrcTOε† ν ‿̃εtuto, A4yον eduς, 2«

ri AoOlorovog e ⁴νσσρον veveosc kc ut 1oεσο νοωι οσσ. 904% 1έι ⁴ϑο εεο τοeνννενιν εεμνςσ

7 Sioewe dꝛνεν e 1

4 1.

rr.ο⁵ον ε, T0 O⁴εον ννπ εννννον πα‿⁶eρνν J⁸, cd FSn eαστεοεν Ti 14sG& dvrex6⁴εꝓνονꝙ ταεοωνοσοα§˙,

6&r ri exOuεe Alnig, rals O', did rd exuudfco Mειναμασνεσινν vduvog ic. Tzetzes ad Hes. opp. p. 143. scut. p. 212. N XOH6 2 7. a‿νιν