Aufsatz 
Vestigia poetarum Graecorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen

4

1, 99). Quare optimo iure Humboldtius, qui quidem lyricos parum cognovisse videtur, Graecorum ingeniis naturam ipsam adeo fuisse accomodatam dicit(I. I. p. 11), ut puene mirandum haberet, si poetae in pangendis carminibus illa locorum opportunitate non ita usi essent ¹).

Quac dicenda arbitrabar praemissis jam ad percensenda lyricorum fragmenta acce- damus. Atque ut Aratus ab Iove incipiendum putat, ita nos rite coepturi a vere videmur, cuius laudibus poetac semper maxime delectati sunt. Quod anni tempus illo iucundius, cum se purpureo vere remittit humus(Tibull. III. 5, 4 ²), cum coelo mitissimo omnia laetissime efflorescunt? Qui fuerit splendor, quanta imaginum ubertas in lyricorum Grae- corum carminibus, eo praecipue fragmento, quod primo loco ponam, docemur. Pindarus, lyricorum Graecorum princeps, veris redeuntis venustatem carmine celebrat Bacchico, quod totum est vernis rosarum violarumque(odercν σeτειασἀνεέιννυ ⁹ρι⁴ςσςνιμιιν) perfusum odoribus:

Ey Hoyeia Neo udvriν od ἀee ꝙoirixos 2oνοs, dmπν οςνεέννο οeν ϑάσον 4v⁶⁴μάον εmπιιαάεοσιν εέ νιd eν⁴eςσεα.

1016 Sdllerat,

16 1 ν d⅜ν⁵οςασν τέεσσονεοαα

J§†ρGαι, 00a e d,αα☚αα 1αpvrat,

A. ½ε 2 ⁶ιασρ☚d uοαεαα⁴ιινσσν αάχα⁴οσε⁹,

dxeĩ e X.⁴ιαάν εέι‿‿ᷣμννυναα oed.(fr. 53 ³).

Ver aeternum, quo fruantur beati in insulis illis a mortalium vita remotis, idem poeta depingit vividissimis coloribus:

Toioe Tduομμεε ⁴μμςν μινοωο deliou e εν˙ααde»iæra.ι, 0ενι⁶ο⁸ d'eνε 1ειαιμααιανεα ττνοασςσισιονναιτμιν vœl 11dνουο σeσ⁶ν mναά‿ ουισιοσσι τσόαόιοσς ⁴εκ⁴οισ⁶*ς(fr. 106*).

Versus qui olim sequebantur quales fuerint, indicat Plutarchus de occulto viv. c. 7: xA ττςσυ'deπ ⁴μέν τϑꝓομν να σeσ⁴ινν ³εέeν⁴ά e˙⁴εασααι τε˙νσς αννa mεdiov, πποπταηνα⁴ι τινέις deνατοο να 1οι dιιαοεέοωιαασαι...24).

1)Wenn anderen Völkern Meer und Land, das Erd⸗ und Seeleben wie zwei getrennte Sphären erſchienen find, ſo ward dagegen den Hellenen faſt überall gleichzeitig der Anblick deſſen, was im Contact und durch Wechſel⸗ wirkung der Elemente dem Naturbilde ſeinen Reichthum und ſeine erhabene Größe verleiht. Wie hätten auch jene finnigen, glücklich geſtimmten Völker nicht ſollen angeregt werden von der Geſtalt waldbekränzter Felsrippen an den tief eingeſchnittenen Ufern des Mittelmeeres, von dem ſtillen nach Jahreszeit und Tagesſtunden wechſelnden Verkehr der Erdfläche mit den unteren Schichten des Luftkreiſes, von der Vertheilung der vegetabiliſchen Geſtalten? Wie ſollte in dem Zeitalter, wo die dichteriſche Stimmung die böchſte war, ſich nicht jegliche Art lebendiger finnlicher Regung des Gemüthes in idealiſche Anſchauung auflöſen?

2) Cf. Pind. Pyth. IV. 64:Hoανιαια έμον*νρεοι dm, Isthm. IV. 18:*+σοιοππσπσοσ ἀ̈ εναο 66 J015.

3) Numeri adiecti sunt editionis Bergkianae minoris(Lipsiae 1868), utpote omnibus modico pretio parabilis; addito asterisco illa notantur fragmenta, quae in maiore tantum editione(Lips. 1853) leguntur.

4) Compares alterum threnorum fragmentum(116) valde quidem corruptum, cuius lacunas coniectura explevit G. Hermannus: 1

Erri ir Touddaxdrou rerien Aarous doudat 6ειακι mMηαμαμασφνεϑεςε ντι ϑασντε⁴doοωοσάos 10 νπέιοον οσερρσιν 3* dεισυναρσέσ̈μανον μαανμενυαι