10

Hoc sibi consilium esse aperte etiam demonstrant: qua illi re maxime differunt ah antiquioribus. Docent enim er illi quidem,— qui enim ſieri possit, ut historia mhil nos doceat?— sed hoc suum esse Propositum nusquam enuntiant, et simplici, qua utuntur, rerum narratione, cui nunquam fere suum de ulla re addunt judicium, Homeri fere sunt simillimi. At longe alius est pragmaticorum mos. Hi de omnibus prope, quae narrant, judicium pronunciant suum, et quid turpe, quid honestum, quid utile, duid secus fucrit, Jongis interdum digressionibus lectori demonstrant: ante omnia autem hominum, quos ante oculos nobis Proponunt, ingenia moresque maxima cura depin- gunt ita ut Terentianum illud Propositum sibi videantur habuisse: ex aliis sumere exemplam sibi. Haec ratio apud seriores atque adeo apud omnes Romanos semper deinde oblinuit: quod ut probemus unus Livii locus,— sunt autem ejusmodi innu- merabiles,— abunde sufficict. Hujus autem haec sunt verba in prooemio: Hoc illud est praecipue in cognitione rerum salubre ao Frugifèerum, omnis te erempli docu- menla in illustri posita monumento intueri: incle tibi kuαecsue reipublicae quod imiterne, canias: inde foedum inceptu, Foeclum eæitu quod vites.*) Sed jam de ipso Polybio pauca sunt dicenda.

4

Divinum aliquod numen vel illud Serov, unde mortalia originem duxerint homi- numque res regantur justis legibus, in hoc quoque auctore frustra ferme quaeras: cujus rei vel temporum illorum iniquitas haud levem pracbere mihi videtur excusationem. Quid enim tunc oculis sese offerebat, nisi praevalens una civitas, quae regna gentesque omnes pari jure vel injuria suo subjiciebat imperio? Ergo fortunam omnium rerum dominam saepissime declarat. Dicit igitur de Romanorum imperio in proocmio libro I. c. 4.§. 1, 2⁴αι⁴˙εε ι τνι σφν eν odmνπμm̈τν τ rũs oixous ανμμ̈εσ r0% 5y kaklν⁴.ο. T. A. et paullo inferius ibid.§. 5: ο T⁴ ανπ πυαχwΤĭE00d, Ie edofeeyn T07g TG„ ³ν ˙ε σꝓινν 810. r. 1A.— His tamen opponi debet alius locus 1. I. c. 84. §. 10. Narrat ibi de seditiosis Carthaginiensum mercenariis, qui post multa adversus hostes edita crudelia atque foeda facinora co miseriarum atque inopiac postremo perve- nerant, ut suorum carne vesci cogerentur, et haec deinde verba addit: T ,% dαιιάνον Thy Olaetαν AμμνᷣõOVᴵΤ!ſãbote 6r◻ρμέοσσν ια 9/ Todᷣ EAAς dσmπεαᷣ. Sed qualecun- que nostrum de hac're judicium sit, laudabili sane studio, imo nunquam satis laudando, vorum gestarum caussas evolvit, quatenus ex ipsis hominibus sitae erant inque eorum animo vel forti et prudenti vel ignavo atque perturbato, intimumque omnium, de qui- bus narrat nexum contextumque, in clarissimam ponit lucem. Jam in Prooemio I. 3, 9, summa se ait opera connisum esse Tva undelg, Srio ràg er' α‿ν τmν ν αm☛αε e σννꝶ„, Tre Iαmσοοσ⁹π, al cuτ, rolol³ dα.⁵6ομ⁵ςσνι παω⁴ας durdμεα νl Togyylal⁵ Tondäεᷣνοο Pυνιισοο, rο raurαeς ομαν ς 6roAdg z. T. A. His verhis adjun- gamus locum, quem legimus in libr. III, c. 31,§. 12 sdq.: 10τσñ 7³% ε&⁴eν A peAn 7⁸α r6 dt³., ri, zal c,„⁴l rTlvog I⁴ει εέαρeςενα eaz τπιασηρννινν 6 τ.εεον ει*όν koe 10 16og 10 ⁴ασι◻νέιαᷣαεινον α ε*, A/νισσμα εν, eεμααα d od Tirvεᷣra αά

**) Conf. et Polyb. I, 35. Lucianus quom. hist. sit conscr. c. 10:

Ey àe Loror 171O9ias* 10.05 18 TOroεμαον nam unicum est historiae munus et Ffiuis, utilicas.