— 14—

plurima illius religionis naturalis invenies vestigia. Occurrunt inprimis Aegyptii, qui ubertate universae naturae, fertilitate soli, illustri splendore stellarum, utilitate aquarum atque immanitate, ut ita dicam, omnium rerum, quae in eorum conspectum venerunt, commoti ac quasi stupefacti, omnem naturam, tam stellas coeli, quam bestias terrae neque non plantas agrorum vita ac persona eaque divina donabant, quare jocose satis homines dicti sunt, quorum dii plantarum instar in hortis nascerentur et crescerent.

Accipe quae de iis Plutarchus dixit¹): Oorot s εlGιννocl apovreg omνo Eal-ves, KoGvov daννοο5Gε ⁶ν αουο Moçxv dd 10ν deοαα, pνεdιν ο Hqoalorov rijv elg νο déοος εraßo³ν, odro α Aipuxrloig Neilov elwα r6ν„0Gοουν*I1ι Gυνντ z*, pf, Tuoννα SA ri*j ddlarrcv, elg v Neiog uetnro dpxviercth et ²): Ol d G09Gεοι roνν LEοεων◻οι μμ νονοσιά6ν NeiAov"OG4O&ν αιοοσσυη odᷓJ ⁸ď Tv‿νυνα νν ddcrrav, dald *O640ιν ρeν deddg dmadαeν] dpνοα⁶‿ν deꝓοeννν zœd ouvauv, alrlavν„ενεosς al dπιςεοσμιασαιο oνσακν νομ⁵⁵οντεε, Tuꝙfνναι Ak ãy αανρμάν αα* αυνοdsες αœ οασνειιιν öäcg cet. Similia habemus verba J. Firm. Materni haec ³): Aegypti incolae aquarum beneficia percipientes aquam colunt, aquis supplicant, aquas superstitiosa votorum con- tinuatione venerantur. Quomodo Aegyptii animalia venerati sint, auctor est Herodotus ⁴) qui deos ab iis, si non toto corpore alicujus bestiae praeditos, at corporis parte saltem fictos et pictos esse narrat, velut Apim illum, quem ab iis religiosissime cultum esse, notum est. Sunt autem teste Clemente Alexandrino nihil aliud nisi signa et imagines, quibus vires naturae significantur: daxim⁹ uε œ 6, inquit, Guναι⁵οοGα o g d 14oy, doννε dutdet pifs re aurijg aad„soοlæg nal roogijs 058, ¹). Conferas velim quae de hac re C. Schwenkius disseruit in libro, qui inscribitur Mythologie der Aegypter. Frankfurt a. M. 1846.

Eadem vel similia conspicimus apud populos minus Aegyptiis eruditos, velut apud Persas et ipsos nostros majores, veteres Germanos. IIlos enim ignem deum habuisse

.

¹) Plut. de Iside et Osir. ed Wyttenbach C. XXXI, p. 489. cf. Sympos. ed. Wyttenbach prooem. p. 503.

2²) De Is. et Osir. c. XXXIII. p. 4938.

³) De errore fals. relig. 2. Herod. II, 65, 41, 42. cf. Cic. N. D. I, XXXVI, 101: Ipsi qui irridentur Aegypti, nullam beluam, nisi ob aliquam utilitatem, quam ex ea caperent, consecraverunt. Lactant.

Inst. IV, X: Israélitas eum morem esse imitatos narrat. cf. Diodor. Sic. I, 21. Cic. N. D. III. XIX, 48. III. XV. 38.

4) Clem. Alex. Strom. V. VII, 43.