strandum et explodendam ¹); velut Minutius Felix ²) L. Coelius Lactantius ³) J. Firmi-
cus
Maternusi), Augustinus5) Clemens Alexandrinus ⁶) et Eusebius?).
IV.
Sed cur quaestio, quid veteres de apotheosi senserint, nos diutius moretur? sequa-
mur potius dictum illud quasi proverbiale: Longum per praecepta, breve per exempla
¹)
*)
3)
4)
9
Schoell. Histoire de la Litterature Grècque III p. 251, haec ait: Les pères de l'Eglise au contraire qui ne voyaient dans ce philosophe qu'un antagoniste de l'idololâtrie, lui ont souvent fait un hon- neur qu'il ne meritait pas. Nous ne pouvons voir en ce prétendu sage qu'un insensé, qui a voulu renverser les institutions de son pays et un fourbe qui a étayé son systéme sur le mensonge. cf. Creuzer B. I, S. 118 et Lüttgert. Theologumena Varoniana, cet. p. 6.
Ninut. Felix c. 21— 24, ubi copiosissimus est in deorum humana origine demonstranda et postremo haec verba profert c. 23.: Unde manifestum est homines illos fuisse, quos et natos legimus et mortuos scimus.
Lact. inst. I c. XI haec babet: OQuomodo id(partitio mundi) probari potest? nimirum veteres historiae docent. Antiquus auctor Euhemerus, qui fuit ex civitate Messene, res gestas Jovis et ce- terorum, qui dii putantur, collegit historiamque contexuit ex titulis et inscriptionibus sacris, quae in antiquissimis templis habebantur. Idem ad Don. CXI ait: Nimirum ii omnes, qui coluntur ut Dii, homines fuerunt, et iidem primi ac maximi reges; sed eos ob virtutem, qua profuerant homi- num generi, divinis honoribus affectos esse post mortem, aut ob beneficia et inventa, quibus huma- nam vitam excoluerant, immortalitatis memoriam consecutos, quis ignorat? cf. Lact. ad Pentad. c VI. J. Firmicus Maternus in libro de errore profanarum religionum c. 7 raptum Proserpinae paene ri- dicula ac jocosa narrationcula explicare studebat; quam fabulam Firmicum ex Euhemero hausisse Münterus suspicatur(cf. Edit. Gersdorf. p. 72 Not 6). Similiter c. 13 Josephum ab Aegyptiis ob beneſicia sub specie Serapis cultum esse quod nomen inde ortum sit, quod Josephus fuerit nepos Sarae, hinc z⸗ Iro sive Sarapis.(Num quid est hac etymologia incredibilius ac paene jocosius?)
August. c. D. I. VI, c. VII: Nonne attestati sunt Euhemero, qui omnes tales non fabulosa garruli- tate, sed historica diligentia(in quo vehementer fallitur S. Aug.) homines fuisse mortalesque con- scripsit. c. VIII: quid evidentius suffragatur eis, qui dicunt omnes istos deos homines fuisse.
Clem. Alex. Protrept. II§ 24 · ½νρα⁴αεεεν Erεενσε πνοι, ⁶τ⁶rεαισ EOseov 0 Azoαρνρννvων 1al Nur2voa dv KütOV Xabl Alr al LEx 0y MIoy, 0y Is Kupnvalov Ext ob- rolc Stvo— 6 O26 dOos 5voge Aore— 12l iv⸗ A IvOD; 00ρρ̈οο εεμννππ 22 22Oe0a262« 050eg6y o Ty Norv v6ey Tnv It o o« orO TAAvny 6. éοςσ επνέακικακκμαραν, ei νᷣ mτν νλμν ειαν ,v En vevOIXOTXS, INAA, Tgy AVny J= D OX6Tg.“ck. Schürmann. Die hellenische Bildung und ihr Verhaeltniss zur christlichen. Münster 1859. S. 6.
Euseb. Praepar. Evangel. II, 2.


