Aufsatz 
Eine historische Abhandlung: [De Hermocratis Syracusani vita ac moribus dissertatio] / des Julius Riedel
Entstehung
Einzelbild herunterladen

27

Priusquam autem res ab Hermocrate gestas inde ab ejus exsilio usque ad vitae finem perducamus, duorum Xenophontis locorum, qui in ejus Hist. Gr. inveniuntur, mentio nobis est facienda. Xenophon quum in H. G. I. 1. 30. Hermocratis singulares in omni genere virtutes lau- dibus extulerit, his verbis pergit: Karnyooναασς ε Tuασααœρᷣννοòςσ νειν‿dcæαε⁴ααεον³ι FEouovdryg, ανορι ννοο ντοο εα doτνοꝓνον, æl dd&αᷣ&ς dνra eνν, dαρρανμννοσ nαοαα O.M.ρν⁴σ¶ς⁶ασφαο mrO¹* d x*αι⁴α dαρα εακνοεονεοαeνσεεο 1τποο hv els Xuœαouαᷣς dσοον ενοu e zal 10αοειε. Hermo- cratem cum Astyocho Milesiisque anno 411. a. Chr. n. Lacedaemonem profectum esse Tissaphernis proditionis accusandae causa, jam supra(p. 25) demonstravimus. Ut igitur Lacedaemone statim ad Pharnabazum se conferret ad reditum suum in patriam parandum, fieri non potuit. Quare Mitfordum erravisse patet, quum hoc Xenophontis loco fisus(I. l. IV. p. 391) diceret:

Selbst nachdem Hermocrates vom Commando entlassen war, konnte er noch der gemein- schaftlichen Sache nützlich werden sq.Er ging nach Lacedaemon, wo er eine ehrenvolle Auf- nahme fand. Hier unterrichtete er die Regierung von der Lage der Dinge in Asien, besonders aber von dem Verfahren, dem Charakter und den Plänen der persischen Satrapen, der Geradheit und dem Edelmuthe des Pharnabazus und der List und dem Eigennutze des Tissaphernes. Als er auf diese Weise den Entschluss der spartanischen Regierung, den Krieg fortzusetzen, bestärkt, ihr neue Aussichten zu Hülfsmitteln geöffnet und zu gleicher Zeit seine Verbindungen mit den wichtigsten Männern in Lacedaemon befestigt hatte, wodurch seine eigenen Pläne in Syrakus nicht wenig befördert werden konnten, so kehrte er nach Asien zurück, begab sich daselbst zu Pharna- bazus und ward von ihm auf das Freundschaftlichste empfangen sq.

Rectius Büchsenschütz. in Xen. H. G. editione ad h. l.:Wenn der Text wirklich ohne Verderbniss und der Satz mit dem folgenden zu verbinden ist, so muss er als Grund angesehen werden, wesshalb Pharnabazus, der ein Gegner des Tissaphernes war, den Hermokrates so bereit- willig unterstützte.

Sed ne hanc quidem interpretationem loco illi remedio esse posse, jam Brücknerus in Diar. stud. ant. 1839, p. 396.(ap. L. Dindorf. in Xen. H. G. ed. praef. p. IV.) ostendit, qui recte:Supposi- titia igitur censemus haec verba habenda et adscripta esse ab eo, qui Hermocratem e Thucydide nosset Tissaphernis apud Lacedaemonios accusatorem exstitisse et caussam inde invenisse videretur, qua Pharnabazus, quippe infestus illi, tam benigne eum excepisset. Sunt vero etiam in reliquis,

Inimicitiae autem cum illo(Tissapherne) et semper ei(Hermocrati) intercesserant de debita plenaque mercede nautis solvenda, et extremo tempore(i. e. anno insequenti, quum Hermocratis munus ad finem esset perductum), quum Her- mocrates Syracusis ejectus esset in exsilium et alii duces ad Syracusanorum naves Miletum advenissent, Potamis, Myscon, Demarchus, Tissaphernes jam exsulantem Hermocratem multo magis odio persequebatur et quum aliarum rerum accusabat tum, quod, pecunias aliquando a se postulasset et lata repulsa inimicitias illas gessisset. Sed quum pergit: O 4⁴⁴̈ν ουν‿⁴στνοxog œl MAGιι q., scriptor noster redit ad narrandas res anni 411 a. Chr. n. Quae verborum illorum explicatio etiam Popponi probata videtur, qui ad h. 1. adnotavit:Erraverat Dodw. scribens hoc tempore(i. e. a. 411 a. Chr.) Hermocratem exsulasse. Item Manso nobiscum facit, quum Il. I. IV. p. 307. in adn. scribit:Auch Thukydides gedenkt seiner(des Hermocrates) erst in dieses Jahr gehörenden Absetzung vor- läufig. Neque aliter C. W. Krueger l. I. p. 321. 322:Etenim non hoc dicit scriptor, Hermocratem jam tum, cum Lacedaemonem proficisceretur, a praefectura remotum fuisse, sed praecipit tantum, quod postmodum factum esse Xenophon docet. Cf. etiam Mitford. I. l. IV. p. 387. sq. 4*