Aufsatz 
Eine historische Abhandlung: [De Hermocratis Syracusani vita ac moribus dissertatio] / des Julius Riedel
Entstehung
Einzelbild herunterladen

ðOℳAꝗᷓ

adesse sociorum nomine, postea vero, quum quando illorum vires discordiis fractas vidissent, etiam majore cum classe redituros esse ad universam insulam in potestatem suam redigendam. Atqui, si saperent, pro viribus illos niti debere, ut alias terras accitis sociis imperio suo potius adjicerent quam suas in discrimen ac periculum vocarent, atque sibi persuadere, discordias et singulis urbibus et universae Siciliae maxime futuras esse exitio.

Quamobrem pacem reconciliarent neve opinarentur Dorienses in insula sua habitantes ab Atheniensibus haberi pro hostibus, Chalcidicam gentem, quod Jonum esset, ab eorum impetu esse tutam. Non singulas gentes, quod diversi essent generis, ab iis peti, sed omnes. Quare unam omnium salutem positam esse in reconcilianda pace. Qua facta Athenienses ex Sicilia infecta re discessuros.

Quum ad Athenienses illorum plurimum interesset, ut discordiis desisterent, cur non inter se ipsi pacem facerent, qua bona omnia servari, mala arceri omnes inter sese consentirent? Incer- tum semper esse belli eventum; quare quum ob eum metum tum quod Athenienses formidolosi adessent, quae quisque consilia exsequi cupivisset, jam omittenda esse arbitrati, ejectis ex Sicilia hostibus, aut in omne tempus pacem paciscerentur aut certe in tempus quam plurimum indutiis factis discordias suas differrent in posterum. Quod si ipsi obsecuti fecissent, fore ut patria libera- retur; sin aliorum consilia secuti essent, actum fore de illorum libertate.

Nulla autem alia ratione fieri posse, ut pacem restituerent, nisi periculorum illorum me- mores inimicitias suas patriae remitterent et alii aliis de consiliis suis concederent; ipsum ad id esse paratum, quantum fieri posset, illi sua sponte idem facerent. Nam convenire inter se cives ejusdem terrae ac nominis non esse dedecori. Atque si res ita ferret, aut bello se persequerentur, aut pacem reconciliarent inter se; externarum gentium vim, si saperent, omnes a patria prohi- berent neve unquam in posterum auxilia adhiberent externa. Quo facto et Siciliam ab Athenien- sibus belloque civili liberatum iri et ipsos terram inculturos esse liberam atque ab aliis minus petitam ¹).

Quae quum Hermocrates dixisset, Sicilienses auctoritate ejus permoti inter se reconciliati sunt ita ut, quae quisque possideret, ea obtineret, Morgantina autem certa pecunia Syracusanis soluta Camarinaeorum esset.

Quibus rebus constitutis Athenienses, quum Jonibus auctoribus pacis conditiones acce- pissent, ex Sicilia discesserunt. Soli Locrenses pacem cum Atheniensibus facere noluerunt ³²). Ita Sicilia Hermocratis opera tum pacata est ²).

Datum abgefasst wurde, nach der grossen Expedition der Athenienser gegen Syracus im J. 415 v. Chr.; doch be- zweifle ich nicht, dass Thukydides die Memoranda zu ihr zu der Zeit sammelte. Hermokrates sagt:Die Athener sind jetzt mit wenigen Schiffen hier und lauern auf unsere Fehler dlpαςσ vνασ⁵ nοσνυνες sd. Thukydides aber, der diese Rede nach der grossen athenischen Expedition von 415 v. Chr. abfasste, die so sehr zahlreicher und überwältigender in jeder Hinsicht war, konnte die Flotte des Eurymedon nicht unnatürlich alseinige wenige Schiffe

darstellen, wenn er beide stillschweigend verglich. Dies ist die einzige Art, die ich kenne, einen solchen Ausdruck zu erklären. Der Scholiast bemerkt, dass einige Copieen in seiner Zeit die Worte dalyαςMαοανυσ⁵ ausliessen: wahr- scheinlich beachteten sie den von mir angemerkten Widerspruch, und die Stelle kann sicherohne jene Worte ge- deutet werden. Nos quidem verba illa propter sequentia: l‿ τπμ⁴αεονι μοε 91χ 8796»rag retinenda esse censemus. ¹) Thuc. IV. 58 64. Grote J. I. IV. p. 99 107 et annot. 42 de Hermocratis oratione a Timaeo com- posita. ²) Thuc. V. 5. ³) Thuc. IV. 65.