4

AQÖæA=ÖAÖ

cusanis praeter Camarinaeos ceterae civitates Doricae faciebant, cum Leontinis Jonum civitates et Camarinaei. Ex Italicis Locrenses a Syracusanorum partibus stabant, a Leontinorum partibus Rhegini.

Anni autem 426 a. Chr. n. aestate(Ol. 88. 2.) Leontini, quum a Syracusanis mari pro- hibiti intra urbis moenia circumsederentur, legatos Athenas miserunt(in his Gorgiam, clarissimum illum rhetorem ¹), qui auxilium peterent. Itaque Athenienses cognatione praetexta, quum id potissimum agerent, ut et caverent, ne frumenta ex Sicilia in Peloponnesum transportarentur et explorarent, num qua sibi facultas daretur Siciliae in potestatem suam redigendae, viginti naves cum Lachete et Charoeade ducibus miserunt. Qui classe ad Rhegium appulsa ex ea regione cum sociis juncti id bellum gesserunt ²).

Inde vario eventu illic pugnatum est, ita tamen ut Laches, Charoeade in proelio a Syra- cusanis necato, Messana potiretur ³). Sed quum res parum processisset, Leontini iterum lega- tione missa ab Atheniensibus plures naves petiverunt. Qui initio anni 425 a. Chr. n.(0OlI. 88, 3.) Pythodorum cum paucis navibus in Siciliam praemiserunt, plures naves sese missuros polliciti. Vere igitur ejusdem anni quadraginta navium classis Eurymedonte, Sophocle, Demosthene ducibus eodem abire jussa tempestate ad Pyli portum delata est, ubi Atheniensibus contigit, ut Spartiatas in insula Sphacteria circumclusos caperent. Quo factum est, ut ea classis auctumni demum tem- pore in Siciliam perveniret*⁹).

Neque Laches neque qui ei successerat, Pythodorus, usque ad id tempus rem bene gerere potuerant, is etiam Messanam a Lachete expugnatam amiserat ⁵). Neque vero post Eurymedontis adventum magna rerum commutatio in Sicilia facta est. Syracusani vero, quum Atheniensium res in Graecia tam prospere evenissent, ut captis Spartiatis illis ac Pylo Cytheraque expugnatis jam superiores viderentur, Lacedaemonii animo deficerent, atque quum tanta Atheniensium classis ad Rhegium in ancoris consistens patriae immineret, et ipsi et socii eorum omnes optimum esse sibi persuaserunt, ut insulam suam pacarent.

Quibus rebus commoti quum Camarinaei, qui usque eo ab Jonum partibus steterant, cum Gelensibus indutias fecissent, etiam ceterarum Siciliae civitatum omnium legati vere anni 424 a. Chr. n. Gelam convenerunt, ubi de reconcilianda pace disceptarent. Ibi quum alii alia dixissent inter sese altercantes, Syracusanorum legatus, Hermocrates, hujusmodi verba fecit:

Quum Sicilienses suum quemque commodum inconsulte ac temere sequi cognovisset, non totius patriae respicere salutem, in gratiam omnes reconciliari ad tempus esse ratum, ipsum ma- ximae Siciliae urbis civem, quid totius Siciliae esset ex usu, esse dicturum.

Quae reconciliatio si illis non esset probata neque contigisset, ut suo quisque lucro con- tentus abiret, licere perseverare in bello.

Neque vero quemquam fugere posse hoc conventu non agi de singulorum commodis, sed de servanda totius Siciliae ab Atheniensibus petitae salute. Quos tum quidem paucis cum navibus ⁹)

¹) Diod. XII. 53.— ²) Thuc. III. 86.— ³) Thuc. III. 88. 90.— ⁴) Thuc. IV. 48.— ³) Thuc. IV. 1. 25.— ) Cf. Grote(Gesch. Griechenlands, aus dem Englischen übertragen von Meissner) IV. p. 107 in annot. 41:„Ein Ausdruck in dieser Rede(Thuc. IV. 59— 64.) deutet an, dass sie vom Thukydides viele Jahre nach ihrem eigentlichen