—-— 31—

rit, quum quaestionem de Civitate absolvisset—: is co- gitet, si priorum capitum argumentum hoc loco repe- teretur, ut iusta partium operis ratio ordoque dispu- tationis tanto magis constaret, non post sed ante ini- tium novae quaestionis haec ponenda fuisse. Deinde addi non debebant res in prioribus capitibus non ex- plicatae, nec antea tradita ita proponi, tanquam nunc demum explicarentur. Praeterea,— atque hoc qui- dem, non nisi qui plane non noverit rationem Ari- stotelis, in dubium vocabit— Aristoteles aperte di- cturus fuisset, concludi hac eorum quae dicta sint enumeratione, brevissima tamen, alteram quaestionis partem, et incipere novam.— Sed ne ita quidem lo- cus recte defenditur si dicas, declarari eo, quae causa Aristotelem impulerit, ut de Legibus quoque ageret, quum quaestionem de Civitate absolvisset. Cu- ius rei non eam causam habuit, quod in Civitate Pla- tonis pauca tantum definita essent, sed eam potius, quod operis ratio hanc quaestionem postulabat. De- claravit hoc consilium suum Pol. lib. II, c. 1. init. (Göttl. p. 27.) Erel? d*τα¹w” usa Oe‿ρονσασι αερς rije oycelag rije rouru,*f aOα&eττ τασσνν rο⁹ς duναινμ̈ενοιςσ i*ν örs uddeora ade&uxiv, der lα τς daaa εειοσννιάασ m—õ—coltrelag, alg re Toοral eove rGν*πsεαυ τνν edννιναμκνονσάι 4εeνοεν, ad el riveg Erea rvpxdνουοω‿Ʒνπ³ rνα eugnurdu, ᷣ§οανασeω nadg ETν, Trr τ0* 9˙0]e Sro 6„ ld τ„0

04⁴ον, e d4 1d Shrein re α αd Ereον, 1u) donſj