— 86—

lietis quae Platonis locum non proprie spectant, sed ad constituendum ordinem scriptorum eius allata sunt, paucissima tantum superesse vides, non tamen sine longa disputatione explicanda. Quam nos ita iusti- tuere decrevimus, ut perpensa Schleiermacheri sen- tentia, Platonis locum cum ea componamus, eaque deinceps adducamus, quae ex hoc ipso opere ad ex- plicandum locum nostrum pertinere videntur. Disci- pulos tantum qui a Platone ore tradita perceperint, praeceptorem hoc loco plane intellexisse et quo in loco accuratior methodus versetur tenuisse, Schleier- macherus contendit, dum lectores in maximis de his rebus tenebris versarentur, neque ad dispellendas eas ullam viam cernerent, quam ne verbo quidem iis significare Plato voluerit. Nam librorum nondum edi- torum— in Timaco ea, quae Schleiermacherus vult, explicata habemus— Plato certe rationem habere non potuit. Jam ista non facile quemquam assentien- tem habitura esse confidimus.— 3 Sed cogitentur etiam haec. Platonis locum si recte inspicere volueris, non id agi videbis, ut argu- menta firmiora afferantur, quibus probetur, esse no- bis tres has facultates, sed quaeri potius, num animi sint eae, an non. Id declarant verba: Zis ai⁴d pe au σeυινιμρμα ευαμννααπνταηmσzηκνiνυηναν μννe eirs ꝑer rαν 1ι 216 radra, adrf, ire 2u*z. Nam sequentia satis probant esse homini tres has facultates, quoniam sint in civitate, nec aliunde immigraverint. Quae res in