— 7—

dubium vocari non potest: Ao 0d*udv, 2y* pe, moun) dvd uν 6 ½α⁴μόQυνο 6 ör 7⁸ rd aura 8 dor Sετiνν 2j ucy ion, s a0⁴ 1y, dnεο εν rj n6deu; 00„do ouν dà2ο Jev éneige do'eras. Troror pdg dv ein, 6i zig oindeln 10 9 ⁴οεα⁸⁶εςιι νν να ο duore 8» Tis n610» eyysyo- perut, or dd Tou⁴ rau rijv cirlavν, olov 90² naurd iy O0dne Te wl* Trv& 2α οσινι⁶ν r4 rard 76 dνοσ ντπ 20. dομαεοες 2 n½0 T0 n⁴. T dv uddαοτ dν Tis aετισσιαμιιο 2dxov, 7 10 2nnei. AAααναον, 6 189⁵ roug 7⁸ ODolveoα STv a* rode aαιʃ Airvnrov palu Ti dRν od jjmora. Kal udd, ᷣꝓoy. TbOro ueν a i r S7s, 7v d. 2pd, 4a 090„ zalend nviui, Plat. pol. lib. IV. pag. 435. E.(Bekk. p. 195. 10.) Num vero eue animi facultates sint, an extra ani- mum sitae, vel omnes vel singulae, ea res tacetur, et sine argumento sumitur, animi eas facultates esse. Hoc igitur est cur Plato dicit, accurate eam rem via qua nunc in sermone utantur, nunquam teneri. Nam id sibi volunt haec eius verba: a* ει 100, 3 Tad- xGν, g 1 4u) dd E., dxονε 212„ 100ro u 10α⁴φον us 896"v„, 0l vo Su rolg 16„ Ioνεα 00 un 7107⁸ 3ußhesni 410 Pd dadνοσνεν aad mrAlC» d009 7) En roν0 dνουbνασσαα 16½ usενro roν ys n90ʃε᷑νου 18 uòε ποοmλη⁵ινμνννQ AEioc. Rem ita esse ut magis in- telligas, non sine ratione orationis genus in duobus his locis variatur, quorum priore distinctis verbis quaeritur, a um animo iusint tres hae kacultates,

61e EZee rd 10ʃ*⁴ 810„ raura 2 adrn. sire 41.