44—

Sed potest etiam ad futuras res perfecti quaedam notio transferri, cui rei inservit futurum exactum, quod quum neglexissent plerumque Graeci eo modo formare, quo et perfecti et futuri temporis notas gereret, eius loco usi sunt aoristo, ut Hom. II. 6. 160 ss. l*πμιρ Vde z8 α αάυiæν νινπμο od- erεεασεν(sc. 50210„), ν νε αH ⁰½⁸ T21ε⁷ꝙ G ceryaiio dπιντιιαανν, ⁵ν oqyjgi» Teeijo, purciεt Ie aul zεναιεασαν.

Ae ne ab hac quidem futuri notione abest ambiguitas quaedam, quam signiſicantius indicare possis addita ve partieusla: id quod factum esse

videtur Hom. Od. d. 544 ss. d.12⁴ ·αφνσεα meipa, onς νόν d-) G*2 nτοε⁶ρ

palαeν TLi r 7 dν 1ν 96„ ys iνεα,*εν½;: O0601% εν˙ε● 2τορρ⁹σďςέεκνε ᷣσσ ε zενν 1d‿πα 6etiSonijcxs.

Sed hominum genus minus contentum rebus praesentibus mutata cupit, quae evenerunt, etiam ea, quae iam mutari non posse satis cognitum est. Haec optata graecos homines optativi forma exprimere potuisse vix quis- quam negaverit. nam ea, quae quamquam contraria sunt rebus praesentibus, tamen cogitantur et optantur, sunt certe merae cogitationes voluntatisque actiones nequaquam in res gerendas transiturae: quare optativus, qui eas ipsas cogitationes continet, sane non erat ineptus. sed videbatur fortasse minus declarare tempus praeteritum, quo saepissime talia optata referuntur.

qag⸗ uaxirds guuerat InJeas— Tracy 2 duuν⁴⁵σν εmφάιοος, ot as rdrtora Es αναάηνν—ꝛμ⅞⅜̈mπά veos 6 uοι⁵ο⁶ 71016 ℳG00.—

7) Bothius ze particulam ferri non posse credens scripsit zwt. Nitzschius rem non explicuit dicens zey arctissime coniungendum esse cum 7† particula. Potest fortasse potius comparari Od. F. 282 s. Selredov, el*', reo s2οινομε̈νν τπσ 25ee- d4 110ev, i. e. „melius, si vel ipsa obiens sibi maritum quaesiverit aliunde“; ubi Nitzschius„s scribendum esse putat, quem Spitzner Excurs. ad ed. Iliad. XIII.§. 5. p. XXXVIII. paucis verbis refutat ipse in interpretando versu Hermanni(Opusce. IV. p. 25) auctoritatem sequens.— Quem autem Hermannus de hoc usu particulae dy dicens ex Aristoph. Lysist. attulit locum vv. 1099 s. 6 TIoluα⁴ε‿α Jeud e Teroreuss, alæ dor dut 1dε dyœerlædusros, eius parem in Homericis carminibus inveni nullum, quamquam facile erat in practeriti indicativo coniuncto cum particulis y vel zer eundem usum pervulgari, qui est apud Homerum in optativo coniuncto cum eis particulis, ut II.. 592 ss. d zut„ν zeyr oizo der ο uston Baετzοειειασς, &†ας νςα οι εαυε dodννέμ 5‿νdotune olε, Aiorgepts, Suura adyra i« Su⁴αν εεεεν.—