— 13—

interrogationibus negativis incerti generis adhortatio interdum communcta cum expostulatione; nee nisi y particula in eis videtur locum habere.—

Ilis igitur a faturi, postulandi, optandi sive cogitandi notionibus desumptis incerti formis antiquissimi homines graeci utebantur: sed miran- dum foret, nisi etiam ex rebus praeteritis conelusissent, quae opinarentur. hoc enim hominum est ingenium, ut ex re semel gesta iudicent ita rem fieri solere. nec aliter fecerunt Graeci: tantum id, quod senserant, ut senserant, expresserunt verbi forma. posuerunt enim aoristi indlicativum, ut significarent sibi videri illam esse consuetudinem praesentem, quandoquidem semel vel aliquoties fackum esset. cuius usus exempla haec habeas IHIomerica: II. c.

218. dg e 9eois eruel Oyrc, uda 1ν Ʒ κ⁄ νον ατον.— 1. 632 s. zl*

1e„ rlg zε earoui*οο Tovios mouvnp, 7 00 αdg 20 4⁵ᷣατ 1e dννυos xcl 6˙ d ⁴ενεεν*ερ uo᷑ves ατοων πι drrori dαςσε τον 0½ ½ c0* ruerc aden—. v. 196 ss. dο⁴ σꝗ⁵έκ drceσανονσέσονν εᷣενα ες man9„ 1g„α,*μ⁶ο drlog Iorag 2nuso, Ol T1 Qυαάηααν πσ⁹εεινν dex9* dε ⁊ε*νπ S.— Od. 5. 192 ss. 00 48„ yd rous xOεσο εαᷣάα αeιέμιονο,) 09. duogoovsovrs vO*mε⁴εα‿έν οlzον εꝓντντν dννο ⁷νς νυνννν νπωαν cνέeν νe dνανανεεσαοσνν, Idονιαααα εααμενεενασα μἀνναα 7 eν᷑ μυ rεαᷣ́úoi.— et in comparationibus, ut II. d. 279. 647„6* 26 70%. dnrd ε oœrεοs ilads uννᷣα(sc. 20m20s 2„ne)—.». 3597 ss. ςρ. d or' dng dnd.uανs 20„ nodsos 718010 oryn. en 6ο⁶ο mor xuuc ade noOeoe d0ℳ 109 ⁴ιοοντσα 10, dyd εέρσά dνπααασαασσ ς deε Tudelô- dvexdrero.— Ut autem iam incerti aliquid inest in hac conclusione ex re praeterita, ita augeri etiam potuit illa ambiguitas addenda particula æey, ut significaretur forte fieri potuisse, ut aliquoties ita se res haberet. nec multum differre videtur, quod eerte inferiore aetate in usu fuit, d cum praeterito coniunctum ea vi, ut sit interdum vel fere. Ad antiquiorem vero usum referendum videtur, si quidem scriptio jonstat, IHlomericum illud II.„. 732 ss. d24% d'

2» 0⁹εαοασι τινεέι„60ν&dοοσσα Zeds 80940„, 105 dε τε ο⁴⁵οl εααανοεοσνον

2„D0unon xal te rolεα 6O⁴υασ, 1d³μαστασ dε νν ε) uτ⁶ς σσιmν—

6) Wolſius seripsit ε, ut esset zat, cuius elisionem negavit Spitzner ad h. I. et in Excurs. XIII. Potuit ad defendendam ae Particulam aflerre Od. W. 261 ss.„a* σἀ Toο‿e