— 16—

magnam speciem veritatis videatur prae se ferre, quum alius Hermagoras apud Suidam non nominetur, tamen quominus temere comprobemus, non solum schol. in Aphthon. prohibet(Walz. I. I. T. II. p. 683), ubi Hermagoras cum Hermogene, Dionysio (Westermann. T. I.§. 94. 6) et Minuciano aequalis fuisse traditur, sed etiam Gregor. Cor. elg rd xsol ενειιεοα νrirog Hermog.(Walz. T. VII. p. 1219)„rexvixoug oͤt za- dti rods ard rdòv ά ro Aα⁵ν ðdsteregvong nal dorsxvoug, 0lou Aiovuν a Eohapddœαeν, Mvoulxov(in cod. Monac. rodðg xœrd rν ατν ονον dvriréx- vovg æuroõ ab osortxvoug olon Eoααοłων, voον νœ́—⸗ Mivrovauxydv).“ Altero in loco, Exetra, scholiasta inquit, dx αμααͥdeυνιαν τυν οσmάQιαρν‿νeν ννρᷣαάꝓνμωαν Ex- oas kyouꝶνσε νιναν rε‿½u—v aal AoAluxv. Lollianus ¹) autem Traiano Hadrianoquo imperatoribus usque ad Antoninum Pium vixit. ²)

Quodsi hic Hermagoras revera Lolliani aequalis esset, neque cum nostro, ne- que cum Theodori Gadarensis discipulo confundi posset, sed alius quidam ex innu- mero illius aetatis rhetorum agmine ³) haberetur, qui commentatoribus postea largam interpretandi materiam praebuisset. Et profecto quidem apud eundem Maximum Pla- nudem ille Eouαeνρμας vecireoos cum Metrophane componitur, qui quum ad Her- mogenis ⁴) artem commentarium scripserit, 5) et ipsum illo tempore vixisse apparet. ³)

1) Westermann. J. I. T. I.§. 89, 3. 90, 3. 95, I. 18.

2) i. e. dxααμααdvντν T65ν Poνιαραν xocyμαἀωe⸗ ut ex Sopatri verbis ad Hermog. ar- tem(Walz. I. I. T. V. p. 8) sequitur, vlxx— Popualcνν μμαν deονν u ν rela α—ασρσσσν xαéο—s rda leis Kdda ial AdOεανοω œuvrcvvov 69- 109 αισvη*RHcoh dod6οσ¶ꝙααωmν

3) Cf. Westermann. I. I. T. I.§. 104, 18. 95. sqq.

4) Cf. Westermann. I. I. T. I.§. 95, 3. Walz. T. II. 683. IV. 30. V. 8. 222. Maxim. Planud. prolegg. Gr.„Eouoytug— dg pgyovs gty Ert Ma αον τoνν σιααιις xc⸗ Aowοrelèͤou roë Gr⁶008.“ Scholiastis autem minimam in temporum rationibus au- ctoritatem esse tribuendam, hoe Hermogenis exemplo optime illustratur. Quod enim Maxim. Planud. narrat, Marcum Aurelium auditorem fuisse Hermogenis etc.(Walz. T. V. p. 222), id Sopater Hadriano imperatore factum esse affirmat(Walz. T. V. p. 8). Sopater etiam Hermogenem post Minucianum vixisse dieit, quem Gallieno demum imperatore(a. p. Ch. 259 sdl.) floruisse audimus.(Westermann. I. I. T. I.§. 98, 15.)

5) Wentermann. I. I.§. 101, 18. Walz. T. IV. p. 816.

6) Ceterum Hermagoras, qui inter illius aetatis rhetores appellatur, non. modo eum Lolliano et eum Minuciano, sed etiam eum aliis ejus generis hominibus, ut cum Apsine(Walz-