Aufsatz 
Über das Leben des lateinischen Dichters Venantius Honorius Clementianus Fortunatus / von Thomas Bormann
Entstehung
Einzelbild herunterladen

4

modo oculos doleret, uterque ad basilicam beatorum Pauli et Joannis, quæ intra eandem urbem sita est, perrexere, in qua etiam altare in honorem beati Martini confessoris constructum propinquam habet ſenestram, in qua lucerna ad exhibendum lumen est constituta; de cuius oleo mox sibi isti Fortunatus et Felix dolentia lumina tetigerunt; illico dolore fugato sanitatem quam optabant adepti sunt. OQua de causa Fortunatus in tantum beatum Martinum veneratus est, ut relicta patria, paulo lantequam Longobardi Italiam invaderent, Turonos ad eiusdem beati viri sepulcrum properaret. OQui sibi, ut in suis carminibus refert, illuc properanti per fluenta Tiliaventi et Reunam perque Osupium et Alpem Juliam perque Aguntum castrum Dravumque et Byrrum fluvios ac Breones et Augustam civitatem, quam Virdo et Lech fluentant, iter fuisse describit. Qui postquam Turonos iuxta votum proprium advenit, Pictavis pertransiens illic habitavit et multoties ibidem sanctorum gesta partim prosa partim metrali ratione conscripsit. Novissimeque in eadem civitate primum presbyter deinde episcopus ordinatus est atque in eodem loco digno tumulatus honore quiescit. Hic beati Martini vitam quatuor libris heroico versu intexuit et multa alia maximeque hymnos singularum festivitatum et præcipue ad singulos amicos versiculos nulli pœtarum secundus suavi et diserto sermone composnit. Ad cuius ego tumulum cum illius orationis gratia adventassem, hoc epitaphium rogatus ab Apro eiusdem loci abbate scribendum contexui: 3 Ingenio clarus, sensu celer, ore suavis,

Cuius dulce melos pagina multa canit,

Fortunatus, apex vatum, venerabilis actu,

Ausonia genitus hoc tumulatur humo.

Huius ab ore sacro sanctorum gesta priorum

Discimus; hæc monstrant carpere lucis iter.

Felix quæ tantis decoraris Gallia gemmis,

Lumine de quarum nox tibi tetra fugit.

Hos modico prompsi plebeio carmine versus,

Ne tuus in populis, sancte, lateret honor.

Redde vicem misero, ne iudice spernar ab æquo,

Et nimiis meritis posce, beate, precor. Dieses also die Quellen, aus welchen unsere Nachrichten über des Dichters Leben fliessen. Geboren war derselbe in der Provinz Venetien, in der Gegend zwischen den Städten Tarvisus(Taoßiαν bei Procop. Bell. Getic. III, 1. Taoανιον ibid. II, 29) und Censta, in dem Orte Duplavénis; dies sagt er uns selbst Vila Martini IV, 667 69:.

Per Cenetam gradiens et amicos Duplavenenses,

Qua natale solum est mihi sanguine, sede parentum,

Prolis origo patrum, frater, soror, ordo nepotum;

Quos colo corde, ſide; breviter, peto, redde salutem. lch habe diesen Ort sonst bei keinem Schriftsteller erwähnt gefunden; wahrscheinlich lag er an der Piave (Plavis), die zwischen beiden genannten Städten hinfliesst, und deren Name in Duplavenis wol nicht zu verkennen ist. Über sein Geburtsjahr lässt sich nichts bestimmen, da hierüber in seinen Werken auch nicht die geringste Andeutung vorkommt. Von seinen Familienverhältnissen wissen wir im allgemeinen nur so viel, dass er noch Geschwister und Seitenverwandte hatte; den Namen einer Schwester, Titiana, hat er uns XI, 5, 7. S. aufbewahrt, wo er an seine Freundin, die Abtissin Agnes schreibt: