— 9— „Negari vero non potest,“ ut recte Dukerus monet,„non admodum usitatam esse hanc„päcw, sed Thucydides amat deserere viam tritam, et quod alieubi dicit scholiasta sn raãet εενꝑmε mον ν.“G

u deJeta] Ex verbis s ts y äAAn Lekia T41sv piaget— val e de Irakla- commode subintellegitur oi e Lixekotat„aο ονι Iaνμιινᷣ εx. TA*“ d, e vhigavtee— 2eAhoaavy] Duobus adverbiis daha et iow- coniuncte positis

facillime rem fieri posse indicatur;"y particula autem eum Boehmio non minus ad voligaytsg quam ad sdeναιοαπιαν referenda est

v,or ²2οορμ mόαανρ De his verbis Arnoldius subtiliter haec observavit:„In talibus dicendi generibus Graeci diversum ordinem sequuntur ac nostrates, cum apud illos res proba- bilior ante minus probabilem collocetur; nos autem commodius dixerimus:„aut palam aut certe clam“

7 85 2V JE 1n ne] De particulae iide inde ab antiquissimis temporibus viri docti dubitaverunt; neque id iure, ut puto: Nam— ut omittam, quod omnes codd. mss. in hac lectione consentiunt eamque scholiasta agnoscit— recte Abreschius(Dilucidd. Thucyd. p. 599) cum hoe loco Aeschyli versum(Sept. c. Theb. 197) dvnp Joyh s 76 d* Hsrai,pucy in comparationem vocavit, ubi scholiasta hunc in modum disputat: x, 05ri„nety. 03 Er, dari Tv ρο staενd vaA Jovaννν, Aℳ va deis de ie oeraſe drpec. Quam scholiastae ex- plicationem in huius loci usum vertens„verba) sk svir 7ε ron Toiro adiecta esse dicit, non quo alia sit ratio aut media inter occultam et apertam, sed ut quo comprehendat omnia, nihil relinquat.“1¹, Itaque* particula hoc loco interpretanda est:„aliquo denique modo.(nos:„kurz (mit einem Worte), auf irgend eine Weise ⁴⁴)

7e, d e ehehoe— 23ropei] Audax hoc dicendi genus Kruegerus illustravit locosque Thucydidios subiecit, ubi similiter bellum quasi persona iudutum ipsumque agens inducitur.

ehoey e M* ς v, Aaxshainova al s K4,ov] De praepositione bis posita Herbstius (in Philol. XXIV p. 678; 681) hunc in modum disputavit:„Thucydidem repetere praepositionem, ubi diversa distincte sibi opposita sint, non iterare, ubi varia quodammodo una cogitatione contineantur.“

rky Sze eAeho, y] Falso Bauerus per traiectionem haec verba pro xei tov i.2,ov zwe accepit; nam bellum illic non prorsus compositum esse Athenagorae verba declarant (ep. 36, 3): ²⁵ 1à aode ne IIekorovyoiooe de drakrryras val töv Sei iLehoy ie Beßaice zatakekohsvonr en, nkoy riNeHovy 557 SX40 SXevrae kedo.

Sed foederum commendatione minime contentus Hermocrates cives permovere studet, ut quam plurimis navibus completis classi hostium ad promunturium lIapygium obviam eant, quo melius Athenienses Sicilia arceantur: eos enim tanta audacia perterritos aut din deliberaturos, aut mutato consilio statim domum reversuros esse. G

duà d! E'vnDes 7ery] Thucydides ad adiectivum neutrius generis cum articulo coniunctum, quod ex more suo substantivi loco ponit, nonnusquam alterum adiectivum addit, quem usum multis exemplis editores illustraverunt. Magnam vero, ut solet, subtilitatem in eam quaestionem, quid intersit inter xi*ορρ, ct vw„uriay, impendens Herbstius(in Philol. XXIV, p. 675) vim adiectivi neutrius generis cum articulo positi generalem esse voluit, huiusque loci hane inter- pretationem adiecit:„wegen des ruhigen, das durch die Gewohnheit euer Wesen geworden ist, durch eure Liebe zur Ruhe“

i e] Bauerus supplevit ngärrew et vertit„feceritis“«; Bloomfieldius aposiopesin

esse voluit: neutrum rectum est, nam cohaerere?— neihoohe iam Portus vidit.

Pro de⁴νoνεe,„quod apud Thucydidem rarissimum sit maximeque post vocem us in- veniatur“ Poppo adsentiente Kruegero eεμανινQ⁊en scribi voluit. Sed dubito, num in eiusmodi rebus omnium codicum auctoritatem neglegere liceat.

*) Altero exemplo„nimii Husp'oο⁵ν, quod Abresch. l. c. ex Thnoydide ipso(VII, 7) attulit, nibil probatur,„cum multae dubitationi obnoxium sité(Goeller. in. ed.).— Sed exstat locus huius simillimus in Aesch. Sept. 202: 7X0A; N e TrO0,*)„f eo;