— 7—

opus esse Dobraeus ipse cognovit:„Saepius enim Thucydidem et verbis et adiectivis huius notionis(sc. utilitatis) personaliter ut dicunt uti.“ Quod quidem Classenus et Stahlius(in nova ed. Popp.), si usus loquendi ipse spectaretur, fieri posse concesserunt, idem tamen coaten- derunt tam arte conexam esse hane periodum cum proxima(quae coniunctione νπιz‿ illi oppo- sita est), ut adiectivo neutri inεo, hic posito illic respondere debeat ³νωπνπννρ̈. At hoc loco

ut quisque aut quae opposita inter se, aut quae coniuncta sunt respiciet, ita de hac re iudicabit. Etenim particulis disiunctivis"bke—"bes inter se continentur priora huius periodi membra, quorum alteri tertium ν particula opponitur. Itaque quamquam harum partium conexum artum esse concedimus, tamen illas etiam inter se respondere non prorsus neglegendum est. Utrique vero rationi satisfit forma 3νυρεᷣνo servata, quae non minus ad verborum quae antecedunt Mνντ 2O„a³) similitudinem dicta est, quam cum iis convenit quae sequuntur. Neque enim recte Stahlius hoc fieri negat, quod particula êr senau causali dicta esse putanda sit. Nam quid impedit, quominus hane particulam h. I.„darin dass, wenn“ valere existimemus(velut in Xenoph. conv. 4, 45 ⁵) Quodsi fieri posse statuimus, facile ex enuntiatione 99— Sxsg ta ad verba alka 10L, tewoy subauditur 1ο⁵ε⁴ο, ita ut nihil in h. I. interpretando desideremus.

27, ä*] Coniunctiones 7— 7 particulis ν αν¶vel*l o ad augendam earum vim adici Herbstius(in Philol. XVI p. 287) docet: atque hoc quidem loco IIermocrates civibus omni asseveratione cladem non esse timendam affirmat.

*οροονσ⁴☚ Herwerdenus I. c.„30 1., deleri voluit atque satis superbe addidit haec: „huius verbi nemo Graece sciens suscipiet patrocinium.“ Nimirum ille verbum minime mendosum eam ob causam tentabat, quod non intellegebat Thucydidem modo νονινιαάα εν modo b⁵o, verbo timendi omisso dixisse eumque idem semper decantare volebat. Hoc varietatem dictionis restringendi studium quanti faciendum sit, dicere non opus est. Immo ut quisque Graece scien- tissimus est, ita facillime cognoscit„ο0₰610 ãhnic non inepte additum esse, ut vis gravitasque sententiae cresceret.

26Toy n S,] Sic optimi codd; alii exhibent ε& ν mquod Haackius cum Benedicto praetulit:„nam sic loqui solere ubique Thucydidem, alteram rationem ab eo alienam esse.“ Quod argumentum quam futile sit, Kruegerus demonstravit duobus his locis in comparationem vocatis: II, 42, 3 215,, z6roy et VII, 68, 3 2 ⁷⁶κν οƷ εω᷑ πφQœάχmuũtador Itaque hac dubitatione sublata nihil est causae, eur neglectis optimis codicibus deteriores sequamur, praesertim cum 6νλισσπα εςσρν gravius atque huie loco accomodatius dictum esse quam z6νιανριαναι ερσμ¼dnemo in⸗ fitias eat.

dvehεꝑν Adiectivum 4νεκεμνννοςα ter in his capitibus passive, ut fere solet. posuit Thu- eydides; neque enim possum facere cum Herbstio, qui(in Philol. XVI, p. 305) subtilius quam verius c. 34, 1; VII, 4; VII, 47 huius adiectivi significationem ex notione activa et passiva quodammodo mixtam esse voluit.

0e 1⁴ kO GSy SvO7OS?, al dg*1,n, Sg,ovdat] Quamquam Poppo bene contra scholiastam disputavit locum generalem esse monens, huius tamen interpretationem Iaackius et Classenus redintegraverunt. Sed totam usque ad verbum araxeiοοονν sententiam generaliter dictam esse luculenter apparet ex verbis ⸗—„ve’,nSa, quibus ad alteram huius enuntiationis partem(7- s— X τa⁵.ειιι) exemplum ab Atheniensibus repetitum affertur; neque minus docu- mento sunt verba zaε— 10 ℳονιταο, quibus Hermocrates eandem illam sententiam ad Syracusanos refert. Animadvertendum autem est, quam eleganter iterata voce dνένμπαν oratio sensim eo redeat, unde digressa est.

.„„. 1 1„— . nd&, a8 dd neic S⁴εεανο½ In studd. 2, p. 132 Kruegerus coniecit reot S ν aεαοι scholii verbis(aενς τευν ε⁴αιιιι τaiοας) adductus, quam coniecturam ne ipse quidem in textum recipere ausus est; haud dubie propterea, quod eius de h. I. scholio sententia post eodem inclinabat, quo Thomae, qui ein actt. reg. acad. litt. Bav. 1852. VI. p. 67) recte iudi- cavit hoe scholion huc nihil facere:„Neque enim ad singula verba, sed ad totum locum pertinet. contra ex proximo scholio(&ν ερα. αι,— nepi abrode— vyrnbev) intellegi potest scholiastam quoque legisse oραoο αετομς Verum ne hoc ita sit, tamen ipso verborum sensu satis evincitur, utra lectio magis idonea sit.