Aufsatz 
Animadversiones criticae et exegeticae in Hermocratis orationem
(Thucyd. VI, 33 et 34)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

5

sie meinen, dass jene nur der gleichen Gefahr ausgesetzt sind. Und so könnte es jetzt den Athenern gehen: Denn sie ziehen heran gegen uns in der Voraussetzung, dass wir uns nicht wehren werden, indem sie mit Recht so geringschätzig urteilen, weil wir nicht mit den Lace- dämoniern an ihrem Untergange gearbeitet haben. Sähen sie aber, dass wir uns wider Er- warten ermannen, so würden sie durch das Unerwartete(der Sache) weit mehr in Bestürzung geraten als durch unsere wirkliche Macht. Folget mir also am besten so, dass ihr euch er- mannt und diese That, wo nicht, möglichst schnell alles UÜbrige zum Kriege vorbereitet, und es glaube ein jeder, dass die Verachtung gegen die Feinde sich in der Kraft der Thaten zeigt, dass aber(andererseits), wenn man die vorsorglichen Rüstungen für das Sicherste erachtet, sofort wie bei drohender Gefahr zu handeln, wohl am vorteilhaftesten ist. Die Männer aber ziehen heran, und auf der Fahrt, ich weiss es bestimmt, sind sie schon und so gut wie da.

Cap. 33.

Goxe val ArAo, der] Formulam oτεε νaν ⁴έeνmfK Classenus ut aliis Thucydidis locis (I, 142, 9; VI, 18, 7) ita hie vertere vult:so sehr wie nur sonst einer i. e. im höchsten Grade At quamquam concedo priore loco(I, 142, 9) hanc versionem non esse ineptam, alterius(VI, 18) tamen sensu hanc formulae significationem postulari non consentio. Immo vero hie cum scholiasta, cui Kruegerus assentitur, supplendum est: ο ν εiνμνκν Huius autem loci natura non solum cadem est, verum etiam accedit, quod pluralis numerus d*ot rwir non ⁵λνσ ut fieri solet, positus est, quo apparet, credo, his verbis Hermocratem ad eos respicere, qui ante eum in orationibus suis eadem fere de Atheniensium expeditione dixerant(cf. VI, 32, 3). Initium igitur ab his capiens dicit, se, quamvis haud iganoret non magis sibi quam illis fidem fore, in summo tamen patriae discrimine non esse taciturum.

zdi Jr7, Ie di ra er dooyta u, h kevte« N AraNOvTes 03 16vO7 03 re0bv, d*A³ld x d⁴eννοννκαα dOνονοοοπνeiva.] His verbis aperta ratione Hermocrates se ipsum, non alios nescio quos significat, ut verba Xevεss 7 dxaſſe?koytss ⸗rh. generaliter dicta sint pro* 1ε†ον 7 àτεα⁵έ △όο ο⁶ ννοων οι s*νο φe⁴ναα dνιον 5ναν viv. Utrumque igitur verbum et Xe†w et dxaεεμννκ ad eosdem pertinet, id quod Stahlins voluit; neque euim satis habet Hermocrates relata referre(drανέννν), sed etiam ex suo iudicio causas affert, cur illis nuntiis fides habenda sit.

31e d vara*οdeie SruS,1] Duo huic loco scholia adscripta sunt, ex quibus, quam- quam utroque sensus verborum haud male illustratur, praeferendum tamen est hoc: ⁰³ ρε³⁸eQ'Q did o 4 vouSdsehct wa(i. e. M⁴* ⁶³ 055: Beckio auctore)* τo ,rc, in quo duplex negationis 0d ratio magis elucet: nam os et ad participium et ad verbum finitum pertinet.

. 9419teOEy d SrEoo] Recte Classenus hanc formulam generaliter interpretatus est, neque de iis cogitandum est, qui ante Hermocratem verba fecerant, quos si voluisset significare Thu- cydides, certe scripsisset: u*ενμέσεαειενν νν εενον quoniam saepius in his formulis plurali, quam singulari numero utitur. De causis, quibus pronomen ³ modo ante adjectivum, modo post Ponatur, disputavit Herbstius(in Philol. XVI. p. 335)..

Adro* d hde 639ta] Particulam JdH. ut aliis locis e, val,(o2⁰) eam vim habere docet Herbstius(in Philol XXIV, 668) ut a rebus praemissis ad propositum transitus fiat. Sed utut alibi res se habet, hie particula ſâp manifesto pertinet ad ea, quae antecedunt: vO906, fs kiNethc et a*‿ρεσ εαερ ννει 8150e AEſsw. Proximis enim verbis(AOrvxio Jäp rNX.) Her- mocrates summum illud discrimen exponit certum se habere affirmans Athenienses nomine so- cietatis cum Egestaeis et Leontinis initae, revera, ut Syracusanos petant, adfuturos esse; itaque persuadere civibus studet, ut quam possint celerrime omnia ad bellum praeparent

ui] Sio neglecta optimorum codicum auctoritate omnes editores seripserunt praeter unum Benedictum, qui propter insequens dancere malebat Rri.Sed hoc argumentum non valet, ut Haackius bene demonstravit,cum sane ad omnes Syracusanos Athenienses accederent, ergo etiam ad Hermocratem, non autem omnes de ea re mirati dubitarent, certe non idem Hermocrates. Huc accedit cum ea causa, quod paulo post omnium codicum