8

Aequam memento rehus in arduis- 61ſe19, anila Servare mentem, non'secus in bonis 3i 3e 8d Ab insolenti temperatam ee e 1eD SEiAr

Laetitia etc. 67 ndn initof miv eiininnloy inns

et: mi b 129 Hnnt Nawibus uque 1endri. Iacque Sissoc Quadeigis petimns bene vivere; quod petis, hic est: enruon igen

Est Ulabris, animus si ternon deſicit aequus ³) rnn wummue khe

Ea etiam, quae Stoicorum Paradoxa nominantur, abhorrentia 54b u usu forensi et publico, imo contraria plurimorum opinioni, multa continent praeclara, admirabilia, vere Socratica, ut illa sex a Cicerone in lucem prolata et ita Müctn⸗ ut, quae probaren- tur, essent digna ⁴⁰). 1en

Comparantibus nobis omnia Stoicorum de honesto placita cum iis, quse in sacris libris V. et N. T. traduntat de sapientia ceterisque virtutibus primariis, mira nobis apparebit convenientia 4¹). In eo autem Stoicorum de virtute sententiae a Christi doctrina differunt, quod virtus Stoicorum se ipsa contenta, ope divina non egens, suis viribus nitens, non posita in pietate et spen immortalitatis statuitur, virtus autem chris- tiana arctissimo cum pietate vinculo continetur et spe vitae aeternaen eorrohoratur. Stoicorum sententia Horatiano lloerprimn da„Det d'apee— det opes, aequnm mi animum ipse parabo ³2). o e in. oili 0snall es ab ui-

Christianus autem dieit⸗„Nemo vir magnus sine arlatu akqur divino; honas vir-sine Deo nemo. Pietas est fundamentum virtutis ⁴³). aupila ο uiao inmilase

Quodsi quis accuratius Stoicorum decreta volet eognoscere, adkals Diopenem Leezurn et— 44). 3 Transeamus ad Peripateticos. ui aups ra inine n

4 2 41 1 194 AhAG: Anlunerd Seongp 1 1

12 e. 11.. efokelan de summo bono sententiae. 69*3

dOSSRib

Aristoteles Stagirites, vir summo ingenio, admitäbili scientia et in docendo copia, aureum quoddam orationis flumen fundens, summus methodi artifex, annos duo- decim Athenis in Lyceo docnit. Cousuetudine de omnibus rebus in contrarias partes disserendi princeps usus est omnesque fere philosophiae partes tractavit in scriptis et omnibus lucem attulit ²5). Quae Aristoteles de summo hominis bono statuit, quaeque ex ejus Ethica dilucidissime cerni possunt, his fere sententiis continentur ⁴):„Quidnam

³⁰) Carm. II. 3 et Epist. I. 11, 30.

4⁰) Cic. Parad. I.— VI.— 1

²¹) Libr. Sapient. et Ecclesiast.(J. Sirach). AMsttha V— VIII. August. de Cir. Dei C. 4.

**) Hor. Ep. I. 18. 111.

*³) Luc. 1, 75. Matth. 5, 6 et 8 et 19, 17. Joann. 4, 24. 5, 3. II. Tim. 3 16. 1. Joann. 1, 8. Cf. Cie. Nat. D. 2, 28. I. Jac. 1, 22. 27. et Senec. Ep. 41 loquens ut homo vere Christianus. 4 K0 Diog. L. Zenon 64, 117. ren. Cie, de Fin.(ed. Madrig P. 382, 392 385, 479 ele) Cie. Tarc. e ühner.

*¹) Tuscul. I. 11, 17, 26, 28. II. 3. III. 28. V. 10, 30. ³⁶) Ethie. I. 4 etc. II. ete. 8* 1 9