6

immodica corporis voluptas, carnis coneupiscentia, ciborum laxus, gulaset ebrietas, corumque, quorum, ut ajunt, Deus venter est, heluatio comissationesque damnantur ²³). Aecedit, quod Christi de corpore vitaque doctrina ipsa uatura differt ab Epicuri ejusque assectatorum sententiis; Christus enim hanc vitam arctissima necessitudine cum aeterna conjunctam animo intuetur, illi nullam hujus rei habent rationem 44). Christus nobis praecipit, ut corpus esse Spiritus Sancti templum semper memi- nerimus ²⁸); illis Epicuri de grege poreis piaguibus et bene curata cute nitidis, ut Horatius jocatur, sive Epicureis non ex schola, sed ex hara productis haec doctrina nunquam venit in mentem ²⁶). Denique gravissimae illi Christi doctrinae de providentia divina omnia regente et gubernante ³⁷) adversari doetrinam Epieuri deorum providem tiam tollentis et ex atomorum motu omnia fieri affirmantis, quis est, qui non perspi- eiat? Nemo igitur J. Christi doctrina imbutus Lueretio poetae adstipulabitur, Jui de Epicuro canit: 135 „Deus ille fuit, deus, inclute Memmi, „Qui princeps vitae rationem invenit cam, quae 121 „Nunc appellatur sapientia, quippe per artem 1EIIIAhe fiuit „Fluctibus et tantis vitam tantisque tenebris 1 14998 a48 „In tam tranquilla et tam clara luce locavit ²⁵). Mandisne Satis diximus de Epicuri voluptate, draasia, amorit, 8,9 uℳ007& 2);, trneeauus 334 Stoicos. 94 1 nanhtan

aamtn 181

II. Stoicorum de summo bono placita.

19149

Inutrantes in portieum Stoicorum nos quasi aura quaedam ebristians Tidetug af. fare. Quia genergse sublimiterque philosophabantur et Plus quam alii philosophi vir- tutis studium inculcabant, cetera omnia, quae vulgus mirari, cupere sectarique solet, spernentes et calcantes, idcirco veteres ecelesiae patres iis plurimum tribuerunt et eorum dogmata post Platonis, unde duxerunt originem, imprimis receperunt ²⁰). Stoi- corum princeps Zeno Cittieus, qui in magna apud Athenienses auctoritate et summo honore fuit, adeo ut apud eum claves urbis deponerent ornarentque ipsum corona aurea et imagine aenea ³¹), summum bonum in virtute positum esse docet. Quumque elarius legem divinam in universo mundo s. 42αιοο‿⁴ςσι⁶ dominantem ex universae naturae

) Lue. 21. 54. Rom. 16, 18. I. Cor. 5. 10— 6, 10— 18, 52. Gal. 5, 21. Eph. B. 18.

I, Thess. 3, 7. I. Petr. 4, 3. II. Petr. 2, 13. I. Tim. 14, 35. Tit. I. 7.

2¹) Matth. 15, 43. Luc. 22, 29. Joann. 16, 20. 17, 2 ct 24. 4

²3) Rom. 12, 1. 2— 13, 15. 14. Eph. 4, 29. 50. Matth. 6, 23— 54. Act. Apost, 17. 25,— 23

²⁶) Hor. Ep. I. 4, 15 et 16. Cic. Orat. in Pis. c. 16.

²) Matth. 6, 33. 11, 26— 20, 14. Luc. 12, 51. Joann. 5, 17. Rom. 9, 15. 2. Cor. 3, 18.

²⁸) Lucr. de Nat. Rer. V. 3.

²⁰) De Epicuri sentent. ethic. V. Cic. de Fin. ed. Madvig Hauniae 1839 pag. 34, 305 39. 93, 97— 99. 104— 108, 107— 108, 117— 118, 148, 298, 300.

3⁰) Clem. Alex. Origen. adv. Cels, Tertullian. Augustinus ete. 3¹) Diog. Laert. VII. 1, 6.