88

d6νϑεκν Ʒνιμοεεεοοτο*. r. J.) luculenter docent.— Deinde Hippocrates proposuit, ut, quae-

cunque iura divina humanaque ipsis Atheniensibus competerent, cum Plataeensibus com- municarentur. In lege enim leguntur haec: uereirur G⁴τιοτ⁸, πεε 1οννας μτεᷣzei, ν 10 2⁴ 1ειν ταά ⁶̈υιι Qua de re id soluam monuit, ne ad novem archontum munera, sacerdotia, sacra gentilicia novi cives admitterentur(uii el is 1eον⁶νν,—¹h eleri 26rer 22ν ⁶ωνοσ,4 dν ενeα dονντιν. Neque tamen posteros his et honoribus et sacris perfungi vetuit; verbis enim illis haec adiecit: 1⁰⁷1 d'εα T0⁄9%— Verum tamen non omnes posteros, sed eos tantum, qui ex mulieribus et Atticis et civibus iusto matrimo- nio ductis procreati essent, ad haec admitti par fuisse, et per se probabile est(cf. Hermann Griech. Staatsalterth.§. 100) et ex iis, quae auctor noster legi addidit, apparet. Apud eum enim haec leguntur:(l. l. pag. 1381) z0ν⁸ S'ενᷣ τ0 R-ꝓ/ 60„ e dGrᷣ Pbνα⁴ο rα εꝓννυν⁸ς 7τ⁴ τν νν— ex quo loco conficitur, eos posteros, qui ex matribus Plataceensibus suscepti essent, neque ad summos illos honores, neque ad sa- cerdotia sacraque gentilicia admitti fas fuisse.— Atque haec quidem de iis, quae ipsa lege continentur. Sed duo etiam alia hue referenda sunt, quae in lege non inveniuntur, sed quae auctor noster ex sua auctoritate adiecit. Cautum enim esse tradit(l. 1. pag. 1381), ne quis ex iis, qui Plataeenses se esse profiterentur, antea in Athenienses reci- peretur, quam et platacensis et Atheniensium amicus esse coram iudicio probatus esset. Deinde nomina eorum Platacensium, qui in Atheniensium numerum relati essent, in columna lapidea inscripta esse, idem narrat(L. l.), quo et ipsis et posteris, unde ius datum vindicarent, potestas fieret. Ex his Pseudodemosthenis locis, sicut ex illo legis ipsius loco, non omnes Plataeenses, sed amicos tantum Atheniensium, qui eo ipso tem- pore in Attica versarentur, in Atheniensium numerum relatos esse satis patet. Qua re sententia eorum, qui locum quendam Lysiae(adv. Simonem§. 55), ubi iuvenis qui- dam Platacensis tormentis obnoxius esse dicitur, huic legi, quippe qua Plataeenses. iure Atheniensium donati esse perhibeantur, obrogare existimant, plane amovetur. Nam Meierus(d. bon. damnat. pag. 52) et Schoemannus(Attischer Process, pag. 686), quum non omnes Plataeenses in Atheniensium numero fuisse constet, hunc iuvenem, de quo Lysias agat, iure Atheniensium videri caruisse, recte existimant. Ita ea dubitatio, quam ex Lysiae loco nonnulli petiverunt, plane tollitur.

Reliquum est, ut de loco quodam Aristophanis(Ran. vers. 706) dicamus. Ibi enim haec leguntur:

„⁴„αο αάντον εt, rods udν„ννμαeπ8ασννσ⁴αε ιcν, 2 IIrας εσς lνα—, 2dν dο*νυ Oε6εονιασας.

Quae verba interpretaturus Scholiastes tradit: rod ³ε̈ν νακυιμακννεμαeᷣde doudον Edeuνds

6 εμεόνινινεέμιοιοπναμινQαν εκνννμάφ‿ρερνρεας de Idrtεε uειναοοιιε⁴ιεερασαα αἀτοσ(ef. Hellanic. fragm.