— 17—

EAaßew.. XOG, ½8μιοο%— 4. Vat. B. Suατ..... d παέ⁵ουν.‿.... roy ubi iam Beckius mxaidaæ inserens lacunam explevit; de spatio inter dαμ&σηια et rèv mihi non constat: si est in Vat., Zach. significare oblitus est. 5. Sig] Biæv Med. B., male.

Supplementa huius scholii iam a. 1865 a me edita sunt in libello(p. 25) quem Hanoviensium gratia conscripseram de scholiis Triclinianis ad Nemea et Isthmia. 8. mai.— De eorundem origine et ingenio paulo post eodem anno(1865) in Epimetro scriptionis scholasticae Francofurtensis com- mentatus sum; denique duobus annis post(1867) eadem occasione oblata quae post edita ab Ernesto Schneidero(1844) restabant eius generis scholia edidimus. Quae etsi nihil admodum ad ipsum poetam emendandum conferunt, tamen ad historiam et textus Pindarici et commentariorum perspiciendam non nullius pretii esse periti intelligent. Demetrii enim partes cum in aliis poetis emendandis gra- vissimas fuisse ne tirones quidem ignorant, tum in Pindaro maxime conspicuas esse et semper constitit et quanto latius hoc pateat post meam editionem neminem nisi invidia aut arrogantia obcaecatum fugiet qui vel obiter percurrerit. Quare, quid de quoque loco Triclinius statuerit, quem veterum intellectum probaverit, eis cognitu dignum videbitur, qui nostrae artis et Pindaricae emendationis atque inter- pretationis difficultatem experti sunt. Possumus praeterea defendi aliorum exemplo, ut Calliergi qui eadem ad Olympia, E. Schneideri qui eorundem partem ad Pythia, Bekkeri qui similem Paraphrasin Iliadis(me iudice utilissimam) vulgavit. Aut omnes peccavimus, aut omnes laudem meruimus. Cur Thomano-Tricliniana appellarem et in Epimetro secundae scriptionis(p. 28 sq.) breviter dictum est et fusius iam a. 1860 in Praefatione Scholiorum Germani(p. XVII sqq.) exposueram, ubi Recentia quae feruntur ad Olympia Scholia ex fide optimorum librorum ita digessimus, ut suis quaeque aucto- ribus tribuerentur. Mireris igitur exstitisse nuper, qui haec aut non intellexisse aut non curasse viderentur. Sed haec in transcursu.

ad 123. Hoc scholion non Clisthenem quidem Sicyonium neque alios reges atque tetrarchas loquitur sed satis perspicue agit de ipsa re quam poeta tractat, modo ne acquiescamus in vitiis quibusdam editionis principis, quae utrum unius Zachariae sint, qui ex evanidis ac detritis in Vat. B. literis sensum invenire nequibat an eidem quoque codici inhaeserint, dubium est. Mihi vero olim eum comparanti eadem quae in Romana legi videbantur. Tu scribe cum Med. B.:

6 sqq. i ört duualce adl dveu dο⁶ονσdς Ʒοτερνρνι orogeirch t rd ν Doulde(Sc. TId α)

Toij αςσν deνμνεςαεασαι. dο uα*τπασοσπεεται ενταν˙να d εν Ʒιννννυ. olnsloe dt LeOdν ν ννe

rOOG 6ꝓε νονν do Muuchvn en“ roig oriv, 2' is of dsol duεοαανντο rdς riναem. De extremis verbis dubitare licet, utra lectio potior sit, nam in Rom. rοιό Qυσεςεν(poeta) legimus et Em' auriſg(i. e. nisi fallor de Sicyone nomen usurpatur'), sed zorov illud totum locum optime explanat. Dicit grammaticus Pindarum haec de sancta Sicyone addidisse, quoniam in Phocensium Pythiis numarium iudicium fuisse credatur. Locus igitur qui Boeckhio plane perditus' videbatur, iam servatus et sanus est.—

10 sq. in vs. Hesiodi(Theog. 536) de Mycone nihil variant codd.

13. in fr. Callimachi(195) de vitio E6. 3" omnes conspirant; correxit Bentleius: E6œαννον. Praeterea(3 sq.) rrerdz—pec in utroque codice; 2rενα,μνσ Romanae vitium est.

ad 127, 1 sqq. Avulsi anguli et margines huius plagulae(fol. 237, si recte enotavi) lacunas in Vat. B effecerunt quas Romana ed. exhibet. Enotatäâ haec habeo ex libro Vaticano:

3— 7—— ...... ¹re. 2uOcν.... 4ε Ʒν od" ⁴reg Ced... raur“ τον riju... OSri†“ dviat em .... f(rog nl oAdluν τ.. riu vuy.. Gt roig 1 7 Hrcν μοτ˙........

2 1—— f. 1 2. 2 1.— pydg rod Grorο. 0Olovel rαeςμςσ ανονν εꝓμμυνναα‿. quae maximam partem refert ed. Romana: