— 16—

rias, qui Triclinianam emendationem in ed. Aldina repraesentatam habebat, ope codicis Vaticani quo utebatur, non sine aliquo acumine x⁶*α pro ⸗οο substituens Demetrium correxit.— Quid secriben- dum sit dubium quidem, attamen cum priorum tentamentorum nullum perplaceat, mea non premam. Incidi primum in obx Eoriν τπo ϑeνναdν ν ri Gzomidg, memor illius Pindari consuetudinis, qua saepius praecedente el in apodosi odbrog, zeivog, viy cett. habeat, ut hoc ad protasin referatur. Quod quamvis a facilitate corruptionis commendetur, tameu abieci, quia haec pronomina quae ad protasin respiciunt tum demum a poeta addi intellexi, cum longior illa atque implicatior esset. Quaesivi igitur glossa nodum huius erroris exsolvere, cum Paraphrastae interpretamentum meoatréoc ad sententiam huius loci valde congruere, ipsum roο cum ea etsi non male tamen minus bene convenire viderem. Quid si hoc 06, a glossatore parum curioso profectum vel ex supra adscripto simili loco Nem. III, 20(odatr—06⁶α.U... r*9ν) ortum, rariorem vocem ut aOcννd, eον, üoxzν roë(i. e. Attice tou rourov; cf. Nem. VII, 75 el 1. m⁵αleᷣςd'εld duvtdαꝓνν, ou roaxug iut rcdéuen et Isthm. V, 23.) possessione exturbavit? Sin autem Pindarus scripsit el pdo dμα αedνοα πmdos νεοςν dοναι a5009, oOba Loriν πνιαασσν τ5 νατον Erον ortã dlag ꝓꝓαρνναό αι—τποαεονν.

satis concinna est Scholiastae circumlocutio: o„doο dνμαάα rᷣᷣιμε πειμουο⁵αᷣςν mεœ mdéxν sνᷣdei uονο 6dενο ouatri eτςσο ιυσε⁶ςσ[ J6ꝙpellei[rεεloxoνπεε odεέ dd edruxlag d0og misrein rois gauroö rocty. Tantum constat, geminatum illud ér ut a recentissimis grammaticis fabricatum nullius pretii esse.

ad 114, 3. 5 àοο°†] 3½RX, ‧6 Med. B.— 4. 1 Ot vuumola od gddei ouƷεeν dα*⁷˙ν ννovs. Med. B., recte.— Apparet hunc alterum Scholiastam(Paraphrasten?) ouxlæv legisse, priorem vero ijouxia; quod in ed. mea dicere neglexi.

ad 117, 4. lg amoν νάινέμωααν ohα‿ ⁵ευμάëς Med. B.(om. ꝙœval).

ad 119, 1. Ante rolvvy nihil nec in Vat. nec in Med. legitur, quam recentioris Graecitatis (Sexti Empir. al.) collocationem particulae vereor ut iure amoveris.— 3. Post ovòig lacunam in- dicare neglexit Zacharias, quae in Vat. B. avulso angulo chartae exorta est. PLam explet Med. B. addita voce Torarai; repetit igitur Sch. id quod modo dixerat roν νοακia rov Tord, εμεενον π rj*j vingj. Praesens tempus convenit cum praesenti, nam in eodem(2) dε †pfGt, non ε ry legitur. Scribatur igitur ad fidem Medicei libri:.

O*ντυQνννέ ρφάυι roò Svlν τtdν zοασνκοα, dreiν) ‧f ving dli œο is Gmνονς orœrat.

879) oöro(i. e. Iorcναμιέινον ον οσσ*) 6 Dνορ[ero. Ubi nota auœα dativo postpositum, quod et ipsum ex usu recentiorum est.—

5. 0Q△νQ⁴ἀ‿εοέμν b ν α τονν α* d1pHvo?uen Med. B., male.

ad 121, 1 sqd. Easdem fere lacunas Romana ed. exhibet cum Vat. B., nisi quod codex Ms. non bis sed semel tantummodo habet œdl diſd](2) quodque paulo plus chartae et literarum nunc periit quam defuisse videtur tempore Calliergi. Explentur facile ex Med. B., ita:

Herd ro nεασαε νναι LHν νπgjmν(Vat. ròv oœαriοα), gyol, droßcnribére ig rag—piddcg

ncl dtav ero rolg aœraust] fνo. rolag O giddag; d KAaßev d NO,²%ς viνsccæς“Hev.

2u„d roig nœrd έ̈να——υεα⁵ος dοννασ ρd ενπαααᷣᷣ. SBiœrd dntdou ad rdu

0»6ν †ρ, Gι m⁊.

1. uε⁹,.... r αrijoa Vat. B., quam lacunam Zacharias ipse supplere ausus est ita uerd rò sεααννυναι τονν ναα— 2. nal ante dmοσ. de suo videtur addidisse Calliergus, id nec est in Med. libro, nec fuisse certum est in Vaticano, ubi nunc saltem non exstat.— 2. lacunae in Vat. B. nunc

hae sunt dmποαmeγ........... gackäcg, auol 0t........... acαmπηκαιιμινιι........ ꝙicla, dg