— 11— 2

xooirou dèt usyασπκιν˙νι łded. B. recte, idemque òt additum testatur etiam falsa scriptura Vaticani B. xOoirog d? usαmQάανννοs], quae a m. rec.(Zachariae?) in ootrou dt usyarνννα mutata est. Turbatis paululum archetypi verbis particulam ab ed. Rom. omissam esse nihil mirum. Requiritur tamen.

23. MdOxorog Boeckh.— Adners Vat. B. Rom. sqq.— Môonorog Med. B.

24. Boeckh. 2—&ν υνο⁴πναeiνκ τν duo⁴oo" scribi iubet, sine causa idonea; nam S 6ννοπν⁶ν ̈ Au†œ2οiάιαe(hoc codd. Rom. sqd.) non minus recte dicitur: cf. Krüger. Gr. Gr. 55, 3, 6; Thuc. 1, 113, 3 saepius.

26. Ex ipsis verbis* rourov non consequitur, Scholiastam zoré legisse; addit hoc ft. ut in sqq. verbis aad irν τπ ετν deviν rdcuν(ita Med. B., omisso 006.ν) addit ρ ατdν, utque paulo post Epevys repetit. Duplex hoc verbum fort. sic voluit cohaerere égevye 6εy„⁴ᷣο... Eꝙpevye dt at(quamquam Med. B. post alterum éopeuye plene distinguit), non male Pindaricorum verborum conformationem obscuriorem illustrans. Attamen cum considero, etiam in optimo cod. Vat. B.(et eius apogr. Aug. C) legi Auαραα⁴αοσν xors, et fieri potuisse ut inde lectio Medicei B.(omniumque qui ex hoc suspensi sunt) Aaραφ⁴ςσσν re corruptione orta sit, glossae speciem mihi praebet illud xore alius vocis quae ei concesserit quamque Sch. per 0 rourouv accuratius expresserit. Quodsi Pindarus scripsit Aρασορν ναραιν, viam veri inveniendi monstravit Bergkius, cum Auqidonν xoré(quod numeris non omnino sufficit) coniiceret. Neque enim ausim adeo insistere vestigiis Scholiastae, ut Au†ανονναονν roõ proponam, quamquam habet hoc quo commendetur singulare illud oν ᷣοσασeς (Pyth. IV, 43. quod in Schol. Vat. B. explicatur 90 105 dEονο α), quod recentiores demum affectatae orationis scriptores(ut Josephus) imitati sunt. xoré vel propterea displicet, quod vs. 18 eadem vocula transitum ad sequentia parat.

ad 35, 1. 5 d⁸ lcx.] lox.(om. 5 d:) Med. B.— 2. IIlvòος] 5 Ilvdoos codd. cum Rom. sqq. Excidit articulus in ed. Heyn. Boe.— 4. dm τodν Auœ†ιαεos Med. B.— 6. Gu.«⁴μꝙαοοοη ν codd. vulg., non dmx⁄⁶(quod coniecit Heynius, probavit Boeckhius).— 7. dOσο⁶α.mάιςαν(c. signo n. pr.) Med. B.— 8. Eaxvrije] orijg Med. B.— Ib. x06dxev idem.— 10. oruyse*νποιρασπ/(sic) Med. B.— 12. 5 d dvverè duno Med. B.— Ib. 5 Mò.] Ado. Med. B.— Attentius haec legenti Scholiastes verba Pindari dν⁶οοοναάν(r) Eoiopuln ark. aut dovvdércg antecedentibus obiecta aut per ré ita adiuncta esse voluit ut hoc consecutionis et effectus esset(atque, und so, und demnach). Eum igitur secuti vs. 15 post dwijo minus plene distinguamus oportet.— Addo in d⅜ non esse notam n. pr. supra dvde. et glossam sie scriptam rim Talxob Suycrga.— Ad omissam vs. 17(= 41) extr. vocem reperiendam codd. mei nihil conferunt.

ad 41, 1 sd. elg rdg Earcmuloue Gijßas zort or9. Med. B.— 4. ꝙllwv] olnoy Med. B., ut reddatur olkodev“ Pindari, accuratius.

6. rα.⁵οαυενεαςσαι Böckh.— addl eeονꝓνυνεαςεασι Vat. B. Rom. sdd.— d mα̈αeꝓνeεᷣςανα Med. B. aliquatenus confirmans Boeckhii emendationem. Permutatione quae fit inter zeoε et aα vix ulla in Il. mss. frequentior est et vel ipsae notae quae utramque voculam repraesentant simillimae.— Ex Scholio Triclinii cl p. 24.) 26νν εεέν τεμυσνπσνεενπαιςrτο diαέν νᷣꝓνσεοꝓσ π υνν ονενεοων dzovoréou Sdue d? Saouröwcg, enl rig 660d. videmus dubitasse eum utrum alolcvô an aloldν scriberet, tamen codd. Tricliniani omnes aloi habent. Ambigue Sch. Vet. oux aloloος oνοs Tonο⁴ εενο.

ad 53, 2. enl rate rod TGu*νοο dvaßolate Med. B.— Ib. verba plverci pàe d ddνασe omissa sunt in Med. B., haplographice.— 3. Nihil additur in Il. quod iubet addi Kayserus.— 4. quveirat αd ueréονοο Med. B., quod quis defendat, ut sit idem quod aalmeò ueréονος ddv.— àx rG5ν aðre" Med. B., male.— 7. Verba roνν veονν ν à in Med. B. haplographica nisi fallor neglegentia omissa, quamquam rectius absunt.

2*