— 10—.

obntri dt elg däονοrae oεμοαοmνπτο ν τ dLyνει oi Talaoð aides ol eol Adoorov, B¹ασανεεινυνQν,ε

2y rfj ordoeει Ʒνα τm ¶α⁵‿μρ mος Audoαv. Epuye„do Addαο⁵og. Singulari casu e verbis Menaechmi et ordoi⁸s et Melaνμπεεεα exciderunt, ut non appareret eum idem narrasse de Pronacte fllio Talai quod alii de ipso Talao prodidissent. Id solum differt inter has rela- tiones, fabuloso decessore Adrasti regis Argivorum(oOo-dνας) non omnibus fortasse probato. Ac similis videtur fuisse discrepantia de institutione Nemeorum, quam alii iique plures ad Opheltae s. Archemori alii vero(et inter eos Menaechmus?) ad Pronactis mortem referebant, illi ft. communem omnium, hi domesticam et peculiarem famam secuti. Sed has Biantidarum cum alteris duabus gentibus rixas componant rerum fabularumque investigatores. ¹)

praeterea manifestum est, non AlfEavdoog sed Alta deae cognomentum ab dlãäcal(dlen effugium) recte derivari, neque in errorem incidisse nos de illo epitheto inaudito nisi prava librari Vaticani sagacitate qui notam sibi deprehendere visus est nominis proprii(nam Alexandri M. nomen saepe in codd. decurtatur) insolitumque quod erat insulsum reddidit. Lucramur igitur novam Junonis speciem videmusque ut apud Tegeatas Minervae Aleae ita apud Sicyonios Junonis Aleae templum fuisse, quam si quis ex aliquo titulo Sicyonio advexerit vel in aliquem invexerit, nihil impediam. Asylum in utroque fugitivis apertum esse suspiceris, cum Gerhardo viro optimo, qni utinam inter vivos esset, ut suam de hoc etymo opinionem a vetusto grammatico occupatam esse videret. Cf. Pausan. 2, 17, 7. 3, 5, 6. 7, 10.— Gratum igitur videmur fecisse antiquariis quod huic fragmento con- sultum est.

Quae sequuntur, leviora, tamen, si non nulla sunt, praeterire nolui.

11. 15 d ⅜, ruwte guyeiv, dvrl roν dAd⁴οαιι ⁴ομαοv. Med. B.— Ib. Aevruxloas Vat. B. Rom.— 6ν suruxlôag Med. B.— solita in hoc nomine permutatione.

13. Nootrog] οτοs, oi supra scripto a manu recentissima(ft. ipsius Calliergi, dum typis codicem exscribit, additum) Vat B.— ör*ετ Med. B.

14. dueiν] duoty Med. B.— 16. Male Qενυνααυο[Vat. B.] Rom. vulg.— Recte enoναυοστο Med. B.— Ib.„evmb jſval in utroque, cui peveoςναα(Rom. vulg.) videtur a Zacharia esse suppositum, sine causa. Nam eyewi⸗ saepe in his commentariis legitur(ut h. l. 19), neque omnino recte exeluseris formas eiusmodi, quae apud aequales Didymi passim obviae sunt: cf. Lobeck. ad. Phryn. 109.

17. Melcutdæe vitio Vat. B. Med. B. Rom. Brub. P. Steph. Ox.— Correxit Beckius.

18. Oialijs] Ioulije Vat. B. Med. B., quod de suo videtur correxisse Zacharias. Frequentior tamen inter Oizlije et Jozlije vicissitudo, ut h. l. ad vs. 35, 14 et ad Nem. X, 14, 2 lowlLoς] et lonltoue pro Oialéos legitur in Med. B. Cf. Dindorf. ad Schol. Odyss. 4 325(p. 508, 1).— 1b.

7) Sero cognovi, lectionem aœraoraæοαοᷣνεε⁶εε pro noraorabels iam a Carol. Müllero(in editione Arriani extrema, Paris. 1846, p. 145, fragm. 3) coniectura occupatam esse; idem laudat Aelian. V. H. 4, 5 of Sard Læl Oijßas Hodravrt vœl Luενοι ταeοεd= doαẽ oid yde airous deοdoutov roν IIodvαναι, ròr dyννα EOεαααν εmνπν αἀmτ, d ol ro*2ol olovrat ε Aoxewooe redseai 2Edex. Addit Müllerus Anaxagoridas aliunde vix notos esse; an fuerit röv dναω NNe1.νπο⁷νν⁷˙ cConiectura nihil aberrasset a vero, si Romanam ed. in- spexisset. Quos ille codd.“ dicat, qui œæraoro-els habeant, non assequor. Equidem per totum orbem terrarum nullo loco haec Scholia exstare puto nisi in Vaticano et in Mediceo codice; hos si consuluisset, ancrœoαοεανσᷣεει⁶⁸ς invenisset in altero(ft. in utroque), rieν eda,αᷣeφηιο⁶ι⁸⁶αν νœα rν Auαεακmοοσ⁶ν utrobique, hoc vel in impressis omnibus vetustioribus, ac vidisset tertiam gentem Proetidarum ab hoc loco non recte exulaturam fuisse. Erat enim inter Talaidas et alteras duas gentes contentio. Quare, vereor ne Boeckhii Heyniique Scholiorum editiones Müllero codicum' negotia procuraverint. De Anaxagoridis cf. Pausan. 2, 18, 5 et 30, 10. Erant iidem etiam Proetidae appellati ab avo vel proavo Anaxagorae Proeto, ut Talaidae etiam Biantidae audiebant a Biante patre Talai.