i. e.„popularibus et duae in communem rem faciant virtu- tibus, non eis quibus tyranni utuntur, intentum me volo.“ Pau- lum ab his distat Sophoclis illud in Aiace(180) Suνον οονον Martis quod opitulantem magis et adiutricem quam sociam hastam esse arbitror, et Aeschyli in Septem(76) quod Eteo- clem dicentem facit Suwvd O'eστir eενέιν nam est quidem ibi de republica sermo sed ita ut Eteocles non solum ea se quae Thebanis sed etiam quae Thebanorum diis i. e. quae„com- muniter profutura“ sint declarasse speret. Quid quod infeli- cium Plataeensium orator apud Thucydidem(3, 53) dicit imorreuouer dudr ur od 20⁴ dmοννιε—? nonne hoc vide- lur dicere:„suspectos vos habemus, ne non civiles vos prae- beatis«? id quod non satis luculenter scholiastes glossis 100¼ dixαᷣuνο— designat, respiciens fortasse recentiora ut illa apud Plutarchum(Aristid. 2) 1008 z* roινοο ναο de virtute civis nil sibi soli arrogantis. OQuo sensu politico intellego Aristo- phanis verba quae in Vespis(917) legimus quaeque nuper a Bergkio V. Cl. duce scholiasta jure Philocleoni restituta sunt: nam cum Xanthias, canis sive Cleon personatus, sibi de caseo furtim abscondito ab altero cane Labete sive Lachete non esse impertitum queritur: o μετεονν αἀie odvrt 10³.

ziτοι isν Uud eu otere Ouνera,

ur re duot ris 100G uni, senex Philocleo reum damnaturus respondet:

0ν0ν ueεredαeνανε ⁶ε 16 1Q᷑⁹⁸ ν εuoi.

εοαμ ν dννο ιςσευν εππττον ris qazijg. hoc est:„Non impertivit? ut ne mihi quidem bono civi. Fer- Vet enim istic avaritid magis quam ex lente cocta pulmentum.“ Quae notio voci 1oον subiecta et cum huius fabulae tempo- 2

α