——

ax riνν⁶ε dodoc, raüta JO lueνν εμμαοσν

10 ⁴. τσ rἀπωαε οor, dori dori, pr

1αν e 4 mναἀm re na⁴ν ϑ⁶oue veᷣ,

urfr dε‿έαεαεα☚να μκμε τπνοασꝓςσσρσνν tuἀ, xrl. hoc aliter potest intellegere quam quemadmodum roëror in primi membri hypothetici apodosi intellexerat, dico ita, ut roũtor rον edοα ad subiectum enuntiati secundarii, ad ipsum illum deicurra et dadiçovrtc, qui est idem cum Gννννσεαεννοσ, redeat? Nam id nemo non sentit, verbis ο dνον αἀmπάν roiroy veram illius hypotheseos ei dά αιυmx*- deohe contineri apodosin, neque alteram dν τινε οασm⁷Url. esse nisi augendae atque amplificandae orationis caussa interiectam. Atqui hine totius loci pendet intellectus. Interdictio Regis non tam ipsum auctorem quam conscios et fortasse adiutores sceleris ferit, qui utrum eadem opera auctores fuerint necne, vel quatenus fuerint, nunc non quaeritur. Non id agit Oedipus, ut interfectorem terreat, sed ut tacituris cuiusvis generis metum afferat, ne, dum sibi amicove parcere studeant, ipsi in poenam et de- testationem hominum incurrant. Sin autem cum Ribbeckio V. Cl. aliisque multis roĩror ν νdo ad ipsum percussorem retuleris, perversum erit hunc iuberi ab eisdem qui eius nomen tacent repudiari atque exturbari. Idque duplici modo perversum erit. Primum, qui de se ipso indicium non fecit, quia sibi timet, idem non potest nisi ab- surde a reticenti, i. e. a se ipso, recipi vetari; deinde qui amico timens non prodit amicum, is potest quidem eum recipere vetari, sed is qui vetat nihil proficiet vetando. Nam qui amicis suis aqua et igni interdixerint, non amplius tacere sed tacita rei proscriptione caussam eius relinquere ipsumque crimen patefacere videbuntur. Ii igi- tur qui indicium facere verentur, tali edicto Regio obtemperare non possunt, immo pertinacius etiam tacebunt. Atqui omnes reliqui, qui nihil habent quod silentio ope- riant, non possunt iussis morigerari, quum nesciant, quibus tandem aqua et igni in- terdicendum sit. Nihil igitur ageret Oedipus, si hoc diceret. Nec recte si provinciam suam administrare cogitatur, Rex eos qui silentii vitio notantur ideo ipsum interfec- torem recipere ac tueri vetabit, ut sic quasi clam iubeatur abire. Primum quia peri- culum est, ne non abeat sed remaneat. Fac enim amicos illos, edicto Regis perterritos, a sacris suis illum occulte prohibere, ne sic quidem, a paucis quum prohibitus sit,

nisi hi aperte secretum prodiderint, terra expellitur, nec, si sibi aufugiendum esse