in eis quoque verbis cernitur, quae Chorus utrique postulationi ut respondeat facit Primum enim omnem et societatem et conscientiam criminis planissime denegat:
our Erraroy„do oure roy wrxrer 5o
deĩιν. tum vero etiam ipsam caedis quaestionem ac pervestigationem si non recusat prae- fracte tamen modeste declinat:
10 rnud rou μινναυοοσ
TDoißou T⁶( stmeir, öorig sioyaœtai rοο⁸. Ubi, quum tria videantur Choreutae deprecari: perfectionem, scientiam, pervesti- gationem sceleris, nihil intercedam ne quis cum Brunckio virgulam post rnux ponat, i. e.„De quaesito autem, illius erat qui misit, Phoebi, id dicere, quis hoc fecerit.“ Neque tamen cives Oedipo auxilium suum aperte detrectant. Alioqui poenis modo promulgatis(ut ne liberarentur a pesti, immo magis etiam cruciarentur) obnoxios se praeberent.
Deinde mihi cum Classenio rοντον τ⁴ν d ad occultatores referri tam est mani- festum, ut nec qui Ribbeckii interpretationem Germanicam sine cupiditate legit alio posse videatur referre. Nam postquam tria hypotheticarum periodorum membra fere aequalia, unum hoc:
öoriς νιν υμάμ ν dtio d Aa‿ddᷣuon τ⁵οοι⁶ενν ö νιρς εν iõνοs dοαεro,
— T0DTOr asleν ʒëα ꝓσηνμυρνενν ενμνοσ⁷.
alterum illud: aεi εν ρσεετα, rourinenu umeS0e aτ⁶ς αάαάν ννo elgerat„do d*³ο εν dorεο„νειοσ°εσν,„e d'dmεααι[MO0œMmu,azjs.
tertium denique id: et&α τνι e¶ον oide ε⁵ daνας νοονο,
rν αάꝭτꝓννεέαιοαα ⁴hOcmdra d pAo
4⁶ο τsα ν—QQ νυοιι ποοεtderai. praecesserunt, quis tandem, quum quarto loco accedit:
2i d'αά σνςeo, nal ri—&σu
dôeiga dndoe rouroe αντοαν τdοε,


