— 10—

Priscum autem illud mortalium genus propter eximiam, qua floruisse credebatur, sanctitatis et pietatis laudem aureum appellatum ²⁵). Neque enim ullam aliam fuisse in terris hominum aetatem veteres credebant, quae tam pie, tam sancte deos coleret, quae tam pura et casta tamque immunis ab omni vitiorum labe esset, quae denique tanto rerum honestarum studio flagraret, tam cupide probitatem justitiamque sequeretur. Quid igitur mirum, si multi et gra- vissimi viri, qui summum bonum in probitate, religione, honestate ponerent, quo magis sui temporis mores labi in dies et corrumpi videbant, eo majore cum desiderio aureae illius aetatis memoriam repetebant et perfectam cumulatamque ejus virtutem admirabantur. IIlis enim temporibus ipsa Justitia in hominum coetibus commorata esse dicebatur nec metu poenarum quisquam a malis facinoribus abstinuisse, sed sponte sua et sine lege omnes fidem rectumque coluisse 26); atque tam praeclarus, tam perfectus omnibusque numeris absolutus ille generis

25) Ad morum sanctitatem et beatitatem vitae cum ea conjunctam nomen aurei aevi proxime per- tinere prodit ex Hesiod. op. et d. v. 109 sq. Cf. etiam Porphyr. de abstin. IV, 2: Töy rolruvy uyrduεα e duον να droεεᷣν d ElApird urxyayéyror Borh al d Neoenaryrued xalaoros, oo rdν doxaor Slor ic Elddos donyouueros zodς adaονς α pyue Se⁴εννν ρm‿ ↄννrαᷣᷣ Heεdtoroue re drrac Pude al 1„ Aoldror zora Slovr, ds Zouvooir eros voutteoa³, naoaalousyous odr rous vi iddou ral gaulordrys indogovras id-is, undty Govedewe Bapugon. Procl. comment. ad Hesiod. op. v. 111(Poétae min. Graec. ed. Gaisford. vol. II, p. 112): Sre uεe ot dᷣ Tονα εέeνονεν dνοσάσωπισο ez1 eTor ναde' dον α draos æat rauri dꝗTναε dνdo, ræᷣαε 2e y¹jæro xal Nadroν, œαeεςν. Plat. Cratyl. p. 398, A: Oiuai Sy⁴ eꝓεαν rνιν τᷣ νςν ενο odæ æ Toναo⸗ egurds, dlr d αeν re al aldr. Lucianus tamen nomen ad divitiarum ingentem copiam refert; cf. epist. Saturnal. p. 403: 10& utενστoν, ode zεtroue gaod rod dνοοσσᷣοα Lουods elyaα, merlar I uude rondodnær auros mddidůεuν ſuere de urol ube 00, 9 46 4udosα ⅜eν lατοις dπσůey. 26) Arat. Phaenom. 100 sq.:. 16„ ye utr deror‿᷑ν o‿ Avσ‿eρνοις, jεν επιανενn ndos hey(sc. ly) oxero dν deοςσάᷣραωνπ νœᷣενατn rl. ibid. v. 112 sq.: ral aurij adruu auνν Moota adura zagPeigze ded ddreioa dααder. Td†σν*ν, ge Ere aa pivos Touαeor opegser. cf. Germanic. Phaenom. v. 102 sq. Avien. 292 sq.: Tu, cum sincera priorum Vita hominum nullis ageret sub legibus aevum, Aureaque innocuos servarent saecula mores Sponte sua, nec criminibus via prompta pateret, Inter confusos populorum libera coetus Versabare libens, nullique obnoxia culpae Corda inhibens, medias casto res more tenebas. Vid. praeterea Ovid. Met. I, 89 sq. Tacit. Ann. III, 26: Vetustissimi mortalium nulla adhuc mala libidine, sine probro, scelere eoque sine poena aut coercitionibus agebant, neque praemiis opus erat, cum honesta suopte ingenio peterentur. In quibus obscura quidem inest aureae aetatis memoria.