— 4—

Oöre oreyrOu olaog, oöre Aaνος Eòoeia ονον ⁴‿νοιαμεν—π³νς 0 ⁴ένꝙv(η ⁶dõτοο³σεν αꝙννκνοιςι εινκν˙εεο MéAdυισ mναομω 5μ⁴αέσ‿οωο J επιη⁴αο τνοꝓσs 08G9 2Oyαα ⁶α³νοο edιαινιιιοο Od³lorras olung doxdrou rεοαειεειι AAA y deu‿ναανν εα τ εκρoναα vj Bodal dνε αααραοαοσεeðν dναwBWṽ˖Bgü⁰νs Adôrolg αeοεαοωνꝙ αας ν ν G ν ⁶νιμος Tarnενος, Sia ds σανσοοõĩσσ Aät,

0 d˙ àοϑειυσ mά ταόιον ⁴eεω˙εεαειεινμυιιν ⁵α5οο⁴. Enel d' iανινν πἀᷣντασα α εουιεςσσν Ʒνο T0„ ντν ταοισσην εναααααι εoν,

Eir' Od ⁴εεινρναση rτνιν³ oνυνέυς meά]œs, Eir, ody dydpxν, elrs uαο τοαιοσ Adrr*ν τπαααααν τν ρσσιυν ϑ⁶ddσαοσ, 769 edos9„ 1ε„ ra n⁴αεοο τοοp, Anuuuτοοs avij, 6uOενm d⁸ Bxxxiou Tluxera r) pæ d 3 110 ʃ σανιαοσσ Hdy Suoulxois Souode oreuero:

Aöry d'&νννμανο uα τππωειιοσνσαιαμαεες Erevgar olxoνς, u 16ν νꝓυοσπνꝛνν Elo iμεοeν dαν m)mάṽᷣo“ Slov.

Quid igitur? Non diis auctoribus, sed naturae et necessitatis beneficio genus mortalium mansuefactum esse exutaque ferütate usum cultioris vitae didicisse Moschio statuit; Promethei iamquam in transitu mentionem injecit, non quo vulgarem de eo opinionem comprobaret, sed ut ad fabulas antiquas, quibus illud maxime nomen celebrabatur, in verbis se accommodaret.

Non minus horridum genus hominum ad vitam mansuetam nondum perductorum, sed sine legibus eaque societate, quam civitatem appellamus, solute viventium atque per agros silvas- que, quocunque quemque fors ferret, oberrantium, Virgilius 9) tradit antiquissimis temporibus Latium inhabitasse, quibus, inquit,

neque mos nec cultus erat nec jungere tauros Aut componere opes norant aut parcere pario; Sed rami atque asper victu venatus alebat. Primum ad eos Saturnum coelo ejectum et Jovis arma fugientem venisse; eum genus indo- cile ac dispersum in montibus composuisse legesque dedisse et ita res eorum constituisse, ut aurea saecula sub illo rege fuisse perhiberentur. Hanc vetustissimorum Latii incolarum

9) Aen. VIII, 314 sg.