11

Wecklinius in pag. 16 eius libri, quo hanc fabulam edidit, ad del haec adnotat: ‚als ob folgte dαeη⁵οσιεέν.‿ 8

v. 105. x t y().... 60en. I1 hoc loco significat avem, quam nominari necesse non est. Quam vero avem pobta intellexerit, sive*νννν sive eννα disceptari non potest. Sed utcunque res se habet, haec similitudo Sophocli est perquam familiaris. Conf. infra v. 963, Electr. v. 107, 140, 1077. Tertium quod dicitur, comparationis lamentatio crebra et Deianirae et avis est.

ibid. d⁴ϑνο 6ννν Lectionem ιοων᷑ Ʒονer, quam scholiastes tradidit spuriam et ex aliquo librarii errore ortam esse iam ex metro ducere Hermannus adnotat.

v. 106. 0 ντοινiε⁵ευ⁴εμειτo⁴αμάφάντιυνν εεεςα ομμμ ⁵παϊιο. Scholiastes ad ᷣνυeομσ, quod supra invenitur, haec affert: TTνν ισι, νσ, ν d²ισρννe nidrεεεναν 10) deεποlε 10G 09% c- 140G&⁴ααουυυοοιςσ εεενν, atque ad hunc versum haec: 70» 710,90 26„ dανωινĩ(μι⁶εειιν‧, αμν⁷ rσσσ ναά deo dαrονε. Huic alteri scholiastae adnotationi obous praeponendum esse, ex particula d⁵ld, quam enuntiatum negativum antecedere necesse est, concludo. Sed etiam ita scholiastae verba frigent; eum poetae verba non intellexisse apparet. Neque hoc Hermanni, cui Wunderus quoque adsentitur, edνέρσεν τν—τα⁶εοσνετόμν εσιτέσα⁴ρν,&ᷣ 1Pα, ν‿νd addννυαα omprobo. Age, perpendamus poëtae ipsius verba! Propria significatio verborum: 03110ν Sdναεμέιν ᷣαμιιιν ⁵ατεις⁵⁴ ευν τπτ⁶ιιόν, Deianiram numquam siccorum oculorum desi- derium componere, multo fortior est, quam ea, quae Hermannus proposuit. Quis enim est, qui ignoret, quantum solatii in lacrimis insit? Sed Deianira ad tantam desperationem pro- gressa est, ut ne lacrimas quidem profundere possit.— Gleditschius in commentatione, quae inscribitur: ‚die Cantica der ſophokleiſchen Tragödien. Wien 1883.“ pro 6 proposuit 6„. Sed non est cur hic a codicum auctoritate discedamus, praesertim si ea probes, quae supra de 71090⁶ι σα dixi.

v. 108. e*ℳ⁴ αασν ⁴e⁶ςο dεμαα †έοιιασασ ⁶⁶οων.— ei*⁵ανααto= utrum attributive, ut ita dicam, cum delud, an potius praedicative cum nιααανειοᷣαν coniungendum sit, ita ut G.νοοσς haereat ex νωνασαεον, non satis luculenter apparet. Sed id monendum est, si illam explicationem probes,&ννμυνασεον passive, si hanc, active intellegendum esse. Utra vero explicatio nobis prae- ferenda esse videatur, paulo infra explicabimus.—

eιμααα¶m φ⁷ονυασασ ο. Pro loowoœα scripsit Casaubonus ισσανααασ, quod miro quo- dam modo omnes, quos quidem adierim, interpretes probarunt. Etiamsi Sophocles zοεπεέσιν per- multis locis ita utitur, ut exewv significet, tamen semper ex verbo 10(εν metonymice dicto substantiva haerent, quae non rem, sed animi quendam motum significant, ut ό 10ε% έό etc. Sed audiamus, quid H. Weberus in ea commentatione, quam paulo infra ¹) dixi, de hoc loco senserit:„Aeiειαα τσέςοανασαασν, inquit, paßt durchaus nicht zuſammen und vereinigt in ſich widerſtrebendes, das ſelbſt bei abſtrakter Verablaſſung des eigentlichen Sinnes von deruα ebenſowenig zu ertragen iſt, wie wenn wir ſagen wollten: eine Furcht nähren und ein Schreckbild nähren.“

Meyna vero i. e. adspectus, quod nuper Schmidtius ²) legendum proposuit, cum neque verbo οεν accomodatum sit neque alibi apud Sophoclem inveniatur, prorsus falsum esse ap- paret. Nihil igitur aliud scribendum est nisi quod libri exhibent.

ibid. 6005. Haud scio an necesse sit Nauckium, qui Blaydesio ³) auctore 6695 in suspicionem vocaverit, sequi. Atque sunt qui 6000 ex ei⁵αμκααρ τον et ex 0005 genetivum dνοσς haerere arbitrentur. Sed hos ea de causa errare contenderim, quod nusquam alibi 6-0 cum genetivo, qui dicitur, subiectivo coniungitur. Poeta, si exprimere voluisset:„wohl eingedenk des Weges des Mannes“ dixisset: eνενηιαόοωõ αυοςο αle⁶νιοο sive 1νυςωνιο Atque dubito ⁴ο habere pro genetivo subiectivo sive epexegetico haerente ex dsiuk: ein Schreckbild des Weges

¹) ‚Beiträge zu Sophocles Tracht, in philologi tomi XI(a. 1856) pagina 438— 459.

²) conf. eius libellum, qui inscribitur: ‚zweiter textkritiſcher Beitrag zu den Trachinierinnen“. Hanc commenta- tionem inspicere potes etiam in;„Bulletin del' acad. imp. de St. Petersbourg t. XXIX pag. 3— 50.

³) Quid Blaydesius de hoc loco senserit, plane intellegere non possum, cum non satis diu versatus sim in lingua anglica.

2*