66) coniunctivus aoristi exstat: post adi. rel. ö½, ôozis, 6π6009, 0los: I. 28. 2 dizas„,9⁸20ν Joε.. N.αο τ6ο 1εσ̈, Al ν ιεοοι ιυιιισσσσ 6τοτσισ à‿˙ Juεαοο* 2uα τνν⁴ἀσατοιQιαν, 0τοƷ— 7deresin IV, 36, 1 86, 1. 88. V, 30, 1. VIII, 48, 4. 64, 1. dls àν π0 G% secundum cod. Vat.=„ad quas appu- lissent“ recte Class. scripsit. post adv. rel. örαον: I. 135, 3 olg eloνπαο deνευ*παοι ν mQμμέιριυινπισαυ. b. enuntiatio relativa generaliter dicta exprimit, quae quovis tempore fieri soleant. -*) in enuntiato libero positum est praes. vel perf.: Ge*) coniunctivus praes. exstat: post adi. rel. ög vel 5009: I, 77, 2 5ι · α pdo olg Ge eSi, 3adeoda 000⁸εν 110060ντ 37, 4. 42, 2. 71, 1. II, 34, 6. 35, 2. 44, 2 et 3. 45, 2. 62, 4. III, 37, 2. IV, 17, 2. 18, 4. 92, 2. V. 10, 5. 105, 2. VI, 9. 2. 16, 3 et 5. 18, 7. 92, 4. VII, 62, 4. 68, 3. post adv. rel. ³⁴ III, 82, 2. 5) coniunctivus aoristi exstat: post adi. rel. dg, 5911½, 6-οs: I, 70, 7 70»„ d»y.. 4&εμέαϑ⁶σσά, olzsa 9 τσςάι iroνe à2 d' ⅞ν εmρανέα⁴αο⁴eνιες vr)Gωνοτat, Oip 15. roxei roαεαννεes. Similiter ib.(bis) et§. 2. 71, 5. 140, 1 fin. II, 34, 3. 44, 1 et 2 10, 00 dν τςι 1 ν 1εόάααdeμεέμνυ αmςηςόν Grεοα⁴οσπανννασ, ανν οd de 9ας„†έ●ννιαυνσ 4„.αοέκνο⁹: nam in altero quoque membro coniunctivum(*ρααεσm) suo iure Stah- lius scribere Liletur, minus bene Classenius d.φαlάαε‿ε ex codd. maiore numero recepisse. III, 37, 2 bis. 39, 4..92. 1. 126, 6. VI, 14. 92, 4. VII, 29, 4. 68, 1. post al rel. 0b I, 37, 4. ½ IV, 18, 4. 6) enuntiatum relativum in orat. obl. a tempore hist. pendente positum est: IV, 98, (&oαασν τmννiᷣ ᷑οl..&lpα, ν ee k 10„οο ı⁵ς vi εν⁴αοσmν,.. 1001½8 ĩεα⁴ι 1 140de* yly*εοσσάσι mπιι ⁷ειςασmOιενmρμενα οdg ν.. d0ν⁶,ůXMQſ— Ceterum compluribus locis Thucyd. a coniunctivo cum y copulato deflectit ad indicativum: IV, 92, 1 ciot.. F04640010&ν 1ε ν T⁶⁶⁶ ιιαςσο νταα νϑιν επσηαιααιντε ποdπα‿ꝗ ˙600α᷑ Rά. Pagondas primum generali sententia dicit, jus fasque esse Boeotis Athenienses, ubicunque eos de- prehendant, aggredi, deinde altero enuntiato licere cum Atheniensibus confligere hoc ipso terrae Atticae. unde profecti Boceotiae bellum intulerint, loco. Simillime ib. 8§ 2² 00 7de 20 100½ν⁸s, 01 ν ⅜Ʒe⁴ος eniip r160 vis ogereοαs ⁰ ⁴⁴ας 2„dεένεεια 1ονόον ναχ dτι τ εινυναάόασν εeν᷑έαια, L05 4800ν d 0 0ε&⁶Q Q&ꝓενννο Erεντꝙτυι-πινμοωνεεα, postquam prius universalis sententia pronuntiata est, postea, ubi, singillatim Athenienses designantur, a generali dicendi forma scriptor deflectit ad sin- gularem. Idem transitus invenitur II, 44, 1. De optat. loco coniunctivi c.&y copulati post tempora hist. adhibito cf. cap. II, B, I. 4, d, 6.

2. in enunliato finali. Semel a Thucyd. in enuntiato finali dν c. coni. copulatum est VI, 91, 4 àl 4ε. nësujs . dνσ μmε⁵ιααα⁴mεμνν ονοννπα, ds d rois 1ε παονιασςσ νυνκι³ε zul 1ς ε hencc TO08ναηꝙονᷣνανό (Quod codd. Ar. Cl. Chr. Ven. 9 pro ds praebent, nullius momenti est, quoniam et omnes meliores codd. 6ς exhibent neque usquam dòg dy in sententia finali apparet apud Thucyd.). Ceterum supra iam demonstravimus önσ et ds coniunctionum originem esse relativam(— quomodo): ex enuntiatis autem proprie relativis part.& translata est in ea, quae ab ön vel ds pendentia sententiam