Aufsatz 
De coniunctivi et optativi usu Thucydideo / scrisit Adolfus Carolus Lange
Entstehung
Einzelbild herunterladen

finalem continent ¹⁸), id quod eo facilius poterat fieri, quod omnibus temporibus ömπα et de simul adverbiorum relat. munere fungebantur. cf. Xen. An. II, 5, 16.

9. In enunlialis lemporalibus.

Sicut coniunctiones finales öπ6, 6, lya, ita temporales quoque öze, dπαιε, α adverbia relativa esse ex eadem radiceja, ex qua relativum ög derivata, satis constat ²⁰): atque ut illa adverbia relativa, ita ipsius adiectivi ög casus obliquos qui vocantur a praepositionibus pendentes (e. gr., 4ε½O! 05) adhiberi videmus ad inchoanda enuntiata, in quibus notio temporalis inest. Ad illorum enuntiatorum analogiam ea conformata sunt quae ab aliis coniunctionibus(7r0, Sm⁴) incipiunt. Atque ut relativorum, ita temporalium enuntiatorum duo genera sunt:

a) enuntiatum temporale rei futurae significationem continet: -.) in enuntiato libero praes. vel perf. vel fut. vel imperativus exstat: .α) coniunctivus praesentis invenitur: post%(= so lange als): II, 72, 3 eατααφιριααστε 5επμιωο 5 ο⁵εσε, α e%ς⁶ μεέιμςι φ Similia III, 82, 2. post örœν: I, 142, 1 1 263 ION³⁴ένιυνσοσσ⁶νεκι τιαοντα, α oxonij ædτ‧ τ⁶οιι⁶ιννεμννα αmάιέ³⁵‿⁵⁵³σα Sim. 36, 1. II, 11, 6. III, 39, 7. †56, 7. IV, 126, 6. V, 9, 7 brακ εμέ☛̈ vαυρς ⁷e 1τποε‿ oεeνν..&exd'ety(infin. vice nnertie positus). 47, †7. post 2r2¹⁶⁴ VII, 67, 2 αα⁴ μαοα⁴.. Snd 1ο✕ ντιααστσνιαέινννq.. 6604. 05 9†¶eαοχόα⁴σ.. 1. vοος‿. 3 6) coniunctivus aoristi invenitur: post ει(omisso 0b) VIII, 58, 25 100[.. TiGασσσσςοσνσmαωόαρεενιννν.. εασeνάol vijes . 190G,y. Semel ⅜eν deest: cf. B II. post Lcs(= bis) VI, 77, 2 3 1eνο⁵dεεν 9.,.. 1 90 1v. h. des. örν: I, 121, 1. örαα eεινυ⁴ιιμμε ό eirer τσανϑσπι⁶σέεσα¶qoᷣχινον(sc. 10 rτ01εέαl). Sim. ib. 4. 144, 2. II, 43. 1. 64, 1. IV, 60, 2. 64, 3. V, 98. 1 t 2mεε Q§ II, 72, 3&m εεμι⁶ς Ʒε πααιρςιιm, νπο⁴⁶αιιςσοσσενν. post enyy ter in foederum tabulis: V, 47, 6 1641½ ιερναεένερ.. Grrον,&mνν εααννσσισ õcf. Stahl. ann.) es 1 ν1 ν τ4εν. Sim. VIII, 58, 6 et 7. 6) enuntiatum temporale in narratione vel or. obliqua a temp. hist. pendente positum est: ac) coniunctivus praesentis invenitur: post ν: VIII, 87, 1 Togtdsν So T‿νιααιν.. dgrs 100 εν 6% ⅜ë ατος drri 0166να post 4³6( s0 lange als): I, 58. 2 80eνηκκ ⁹έμαέές α, νπσ. 1046 10. Sim. VIII, 81, 3. post örανν: I, 62, 3 2» de 1) pρυ το ⁴oο⁸σετινςσ.. öraν ⁴sνναχςτοεπι οαemφ 2υσοσσσ,.. μέσmQ τ-ℛι⁴⁸⁷ν ατιτꝙταος roselods. Sim. IV, 77, 2. VI, 79, 1. 93, 3. VIlII, 86, 8. 90, 3.

¹) Cf. Bäuml. I. I. p. 217 218. Krüg. gr.§ 54, 8 ann. 4. Akenius p. 110 falso quidem dicit, nunquam Thucyd. hac structura usum esse, recte tamen haec:»Es ergiebt sich, dass ein fall, in dem diese structur notwendig eintreten müsse, nicht zu construieren ist, dass vielmehr der unterschied allein der individualität des redenden angehört, indem das y der natürlichen und gemütlichen rede eine bequeme nüancierung bot, welche ernstere und präcisere sprache verschmähte.« Ceterum cf. quoque supra pag. 4.

²⁰) Cf. Delbr. l. l. p. 53 69.