18

detur. Tantum enim abest, ut prima capitis verba ²ατασρναναναναααεεέωνινν ϑε τνταν eiusmodi transitum faciant, ut contra intellegi non possint; frustra enim in antecedentibus capitibus quaerimus quaenam sint ista quibus comparatis et provisis cives ad opem ferendam urbe exeant: nisi quis hoc consilium fuisse Aeneae credit, ut civibus ad concordiam redactis(cap. XIV) auxilio proficiscendum esse diceret. Ergo eo adducimur, ut ante cap. XV alia atque quae nunc legantur ab Aenea scripta esse statuamus. Et quoniam verba*αœeαακενιαας σένατιν ς satis demonstrant praecessisse quaedam de excursionibus in hostes praeparandis, non dubitamus quin huc referenda sint ea quae cap. IX dicta vidimus. Quae ibi inchoata est disputatio, ea cap. XV ad finem perducitur. Reddamus igitur illis capitibus suam quam requirunt societatem: iam restituetur iusta orationis perpetuitas adhuc foede interrupta.“— Sed primum quidem cap. IX non, id quod Mosbachius statuit, ad id tempus, ubi hostes irruperint in fines, referendum esse, sed aeque atque omnia capita— XIV ad id tempus, ubi bellum immineat necdum illatum sit, supra docui pag. 11— 12. Deinde si cap. IX praecepta cum cap. XV contuleris, ne posse quidem ea inter se coniungi intelleges. Nam IX, 1 Aeneas haec duo praescripserat: 1) 2M0⁴ντο‿ 1εμεέάφ απιόι¶ o⁶ ⁷αμ τα.νοοπςσ rdνά is oixelae ⁴doας αae Aag eiy, quae verba ad loca altiora collesve referenda esse elucet: contra XV, 5 equites ante pedestres copias emitti iubet ad occupanda 11 dννν 1ν ταονĩQ colles igitur nondum occupatos esse

scriptor sibi fingit, unde apparet verba IX, 1 non posse praecedere paucis interpositis;— 2) gτerα — 2 2 exx2ςσσιια τοmςς σασσιαοο orærdas 7 Follrag dlla 1e rO08εν auετοαες..* Tαων m„ουκισ

onurn 1ñ 0νν³ trooονς ε⁴2ναι ταeςσς εν τν WM4Mℳ0ix ßjkig, drααςντας εει 1⁴α Fare ve. d9οασνοεένεdς sts 20 00, durdr εασσασ wToute, quibus repagnaf Prascepkum XV, 2— 3: 10„ d G‿οαασπασν⁶ν 1009 N.οννας 209 e Gurdrreon, lya 10) 7mο⁶εφ zcœl a daiyous EE Gvre&g enl d απ⁴σ ʒ⁶ςμιον⁶αυννηα 04* drice a] 20ππν εεοον.A.⁴αα z0 rod.οαρmνάννοGᷣ&νκννονGĩGQ επ rd úα A.ϑοο⁵ 9at

1ε ½₰0 1ν ε 1) 90%, 6 10„ 7 3. oplas x. r. 4. Nam primum quidem quibus civibus iam antea ab imperatore edictum est, ut insequente nocte parati essent ad egrediendum contra hostes, quibus in animo esset subito impetu facto in fines irrumpere vel ipsum oppidum aggredi, eos exspectamus non tam turbatos territosque concurrere, quoniam de imminente periculo iam antea certiores facti sunt, quam XV, 2— 3 dicitur; contra ad eum ipsum terrorem tumultumque evitandos IX, 1 praeceptum datur. Nec profecto illi exspectavissent, dum hostes adessent, sed antea iam sua ex agris in oppidum comportassent, in tempore admoniti. Deinde IX, 1 iuvenes iubentur convenire sig Xοονο οπη⁴ν, locum antea constitutum, quoniam qua ex parte hostes appropinquaturi essent, imperator comperit: contra XV, 3 nullo ordine ad portas concurrunt, ignari, unde peri- enlum immineat quove proficiscendum sit. Cum igitur cap. IX praeceptorum ratio ipsa demonstret, cives antea de periculo proxima nocte imminente certiores factos esse, e contrario cap. XV praeceptorum ratione ipsa probatur, ex improviso hostes in fines irrumpere, civibus periculi imminentis prorsus ignaris.

Quoniam igitur apparet, capp. IX et XV inter se coniungi non posse, quo spectant verba 2εειαορννενννιασ ένιιν ε τοωιαιιπν Aut videtur statuendum esse, illa universe pertinere ad ea, quae primis quattuordecim capp. praescripta sunt, imprimis ad ea, quae de adversariorum fraudibus prohibendis scriptor dixit, quibus provisis timendum non est, ne copiis ex urbe profectis adversarii rerum potiantur, aut excidisse aliqua inter cap. XIV finem et cap. XV in.: saepius vero in cod. Med. lacunas reperiri satis constat*⁵).

¹3) Cf. quae dixi I. I. pag. 62.