13

ipsa ostendunt, alia iam antea commemorata fuisse rαναυνε‿μισαάσ: spectant enim ad IX, 1 verba dri,Oέ‿ραν 10% Heεασισνσισ orria„ ollrag d-la 1s rOoοεενν adroi... 2M*ε Ʒrταα νυι Gbł⁹ on2ν τm* odνσπισιι, droiuous strat otg& u* 1ueile deνααρmρ⁵νες ε ε πα‿α να ⁴σσιςσνεεέωνας eig T⁵οεον ενυ⁶ν ισααι τςφς Qmά½.

Jam Aeneas postquam primis novem capitibus praecepit, quae ad dividendas disponendasque copias, ad urbis loca praeparanda, ad signa constituenda, ad portarum custodes et„αοοοσσπκυπτπνισ eligendos, ad eos cives, qui messis faciendae causa egressi sunt, sub solis occasum in urbem revo- candos, ad terram maiore bello imminente obstruendam et vastandam, denique ad subitos nocturnos impetus evitandos spectant, ad alteram prioris partis libelli particulam transit, capp. X- XIV, quam instituit de disciplina publica gravius severiusque periculosioribus temporibus exercenda deque fraudibus eorum, qui in urbe novis rebus student, prohibendis. Haec omnia praecepta referenda sunt ad id tempus, quo hostes exspectantur, nondum fines transgressi sunt. Apte igitur cum iis, quae antecedunt, quoniam ad eandem rerum condicionem spectant, cohaerent.

Sed convertamur iam ad cap. X. Ubi Aeneas edici iubet, ut cives sua ex agris in urbem conferant, mancipia autem et iumenta ad vicinos populos transportent, ne inutilis hominum iumen- torumque multitudo confluat in urbem, cui obsidio imminet. Malta deinde sequuntur, quae pertinent ad terrendos eos cives, qui rerum novarum cupidi civibus insidiantur aut conspirant cum hoste: ne usquam conventus secreti, ne convivia fiant, ne quis cum exsulibus conveniat neve epistulas ab illis accipiat; ut eligantur, qui omnes epistulas, sive ex urbe seu in urbem mittantur, inspiciant; ne quis arma importet neve milites conducat neve ipse mercede conducatur; ut peregrini, qui in oppidum veniant, arma manifesto ferant statimque iis priventur; ne peregrini insciis magistratibus a quoquam excipiantur, ne a cauponibus quidem; ne cui liceat colloqui cum aliarum gentium legatis, qui in urbe versentur, nisi iis ac fidissimis quidem civium, qui iussi sint a magistratu semper cum legatis versari; alia praeterea multa, quae enumerare longum est, quae ad disciplinam publicam periculosis illis temporibus exercendam urbemque ita custodiendam, quasi iam obsideatur, spectant (ut vernacula summam totius cap. comprehendam: vorschriften über verproviantierung der stadt und verhängung des belagerungszustandes).

Quoniam supra iam edocui, minus bene Mosbachium iudicare, cap. X cum IX nec apte cohaerere nec coniunctum esse ab Aenea, iam venio ad ea quae dicit, ut demonstret, neque post cap. VIII cap. X locum habere posse, sed ante illud poni debere, pag. 23(nam priusquam de cap. X agit, de capp. XV--XVII verba facit):„Cum cap. VIII... capitis X praecepta ullam habere societatem fidenter ideo negandum est, quod qui iusserit VIII, 4 zdà τ οπσαα να τπτοπ αά τ zc Gdꝓ οος εꝓπάναμ̈— dνεοεεςα τπQꝛ—à˙n dœεεειν, is paucis versibus interpositis non potuit dicere X, 3 Sειισα.. 2τιαάαιαεμεμιν τις εαραος εiς τ§ν„f ετ⁴υσ 105 de dνκνηαοαστ ονννντοι εςουσαe 8lα—2 501O0S e A?,dια ⁴νεινν ευχι †2ειιν τᷣ α ν Xℳ⁴αας. Quales enim fructus petuntur ex agris eo quo cap. VIII dictum vidimus modo devastatis?“— Quod argumentum haud multum valere ipsis cap. VIII verbis docetur: ⁴ τέι αφηιαιααιαση⁴⁶σeρμεεναια ⁴μμέεν ενꝙτm Q G dονυσας,&i IO&αν ϑε φςν 1079&yerlots, 0loy 1 r908 reiνοα 5 2eονονν 7 d222 zν⁴α mπααἀ‿μιν, 1 ε S0c za* 1TOTd*α τ νακαννο ⁴νοdς eyxaond dd dei dντοεμα τπτ⁶ννi 2aoLeer. Quorum quae maximi momenti sunt, d*ασντσαειιντόννμενναι dxοναοςα, plane neglexit Mosbachius: nam illo loco Aeneas de iis tantum perdendis et inutilibus reddendis loquitur, quae oppidani necessitate coacti atque inviti in agris relinquunt maiore hostium exercitu appropinquante. Minime igitur verba VIII, 3— 4 et X, 3