14

inter se repugnant, sed optime consentiunt. Quin etiam Mosbachius hoc argumento usus sua ipse vineta caedit: ipse enim pag. 47 cap. XVI§§ 1— 15 statim post cap. VIII ponendas proposuit, quibus§§ Aeneas praecipit, quomodo, si hostes ad agros diripiendos irruperint, rusticanis optime succurrendum sit: quid enim Mosbachius hostes agere et ferre putat„ex agris eo quo cap. VIII dictum vidimus modo devastatis“. Omnino vero Aeneas cap. VIII praecepta non adhiberi vult nisi gravissimo bello imminente, maiore hostium exercitu appropinquante: quod nisi ita se haberet, nec cap. XV nec cap. XVI post illa proferre potuisset.

Quamquam autem de sede cap. X constituenda a vero Mosbachius aberravit, recte tamen perspexit, singula eiusdem cap. praecepta non eo ordine ab Aenea posita fuisse, quo tradita sunt in cod. Med., etsi ipse non vidit, qui rerum ordo statuendus sit. Sed inspiciamus iam singula. Cum Aeneas§ 1—2 praecepisset, ut cives, qui mancipia et iumenta possiderent, ea furtim ad populos finitimos traducerent, ne in oppidum introducerentur; quibus vero non essent hospites, apud quos illa collocarent, ut eorum mancipia et iumenta ab ipsis magistratibus apud gentes finitimas colloca- rentur,§ 3 haec exstant: Emπεατα*ννυσηασ τιέινςσα τιἀαε d τσσ τοιννοωιυ, φεoοuν α dνοο- r0ς 16νν ενπιινοαενντεν νᷣnα..‿. αιοαάα Qχα α ι.ιαν△ άvyτ⁴ ,εκοασ mσιμ⁵ασαα α τοαςσντααρνσαος ei zν 110 11„, 105 d8 dννκοοστσονντιοο εeέονασν elα εν m5β5w_(’ εεένς̈ eςννμάα dyευντααχ ρέςε εα α νι ε⁴οασ£ς. Sed quid, quaero, fruges quod in urbem comportari iubentur, facit ad eos, qui novis rebus stu- dent, terrendos? Nullus plane sententiae conexus est inter duo illa enuntiata. Contra alterum enuntiatum artissime cohaeret cum§ 1— 2, quoniam verba„αœeταιαεεεν(dè excidit) d&4εννιεςαασ G.⁴.έα̈αασ... 8g 19 1611» opposita sunt illis Seννν αeνοοdᷣ dπιμεςσιι εsᷣ 1008 Oogoixoue(liberi omnes cives in urbem convenire iubentur, ut eam defendant, cum mancipia inutilia ad defendendam urbem, ne fames oriatur obsidionis tempore, extra fines apud gentes finitimas collocanda sint). Prius vero enuntiatum artissime cohaeret cum§ 4: nam inde a§ 4 sequuntur ea, quae ad terrendos insidiatores Aeneas edici iubet, inepte a verbis éretzc vyoοpur 11048709—*H)*. 1. 1. divulsa interpositis illis œαιηεεειν¶-— 1&* ije αs. Procul dqubio igitur, ut conectantur, quae conectenda sunt, haec verba zœτααυονα⁴εενν— 10 Ʒꝝ zi X⁴ασς post§ 2. illa nreira— Lvez« ante ipsam§ 4 transponenda sunt, modo ne putaveris, iam omnia inde a§ 1 usque ad§ 4 correcta esse. Nam post illud enuntiatum zœταηια⁴᷑εέιν— 1Ʒε ije x⁴oag statim inse-

3

rendam esse§ 12„α* σ ν σmσσακνέᷣemν 1 11§8, Glrν 1π&lαiov* d⸗doν τ⁷ð⁶ς, 1 els⁴οννιι α³ 11190 165 Si.νꝙνGQέωννmꝙq mĩέωνιυοωυσσ ττενονεέ αά—‿α στιραάνυο dεςοσ*ς εiς Ʒαννe, 2 de cννκινο dνουμν να‿ ταάαοην⁷, tibi persuadebis, ubi consideraveris, cum§ 3 verbis laudatis aeque ac§ 12 agi de frumentis cibisque in urbem comportandis, tum§ 12 nullo modo ferri posse eo, quo tradita est, loco inter§ 11 et 13: nam§§ 9— 11 Aeneas de Sνοεε loquitur, quomodo custodiendi sint, sive privati negotiorum conficiendorum causa sive legati a gentibus externis missi in urbe versentur (&?ν⁴eμμιισι);§ 13 deinde sic incipit: sεoπαςiς ze Tuν⁴ς ττοωιει⁵ναάόι α εeꝓνονοςν◻e»ß Svd ⁴ι 20„*⁴ι⁶ντꝙτντον ιμέκςα⁴⁶ςρταςναι ες εαο⁶ον Aũννπνν: quid igitur inter illas§§ 9— 11 et hanc 13 sibi vult§ 12 praeceptum de frumento, oleo, aliis importandis datum? Neque ullo alio loco totius cap.§ 12 apta est nisi post illud ipsum enuntiatum urœνοαν⁴εεν—- 2& z* 76οας, de quo supra exposuimus, posita.

Atque haec quidem neglexit Mosbachius, cum orationem usque ad§ 6 mediam„belle currere“ pag. 24 dicat: alia vero minus bene se habere putat; cf. ipsius verba:„At quae inde a media§ 6 usque ad 15 in. leguntur, ea non possum a me impetrare, ut argumenti communitate