24

ponuntur: XXIII, 9, 5: Audeantur infanda; ib. 14, 3: honesta utilibus cedunt, ib. 38, 5: dicta cum scriptis congruunt; sed etiam, quod exemplis modo adlatis apparet, casus obliqui, quamvis eorum forma genus non indicet: I, 4, 9: seria ac jocos celebrare; III, 37, 3: iœdio praesentium; VI, 33, 4: sacris profanisque faces injicere; XXlIII, 15, 15: lœto juveni pro- missis equum dat. Item præpositione addita, aut genitivo aut, quum post se adjectivum habere solet, casu sequenti, ut XXIII, 17, 6: Per vias inviaque perfugerum; IV, 1, 4: extrema agri Romani; Præf. 4: prima origines proxi- ma que originihus; VI, 31, 7: extrema finium; ib. 32, 5: ad subita beili; VII, 25, 10: inter cetera trislia ejus anni; ib. 29, 4: in extrema periculorum; IX, 3, 1: per aversa montium; ib. 35, 7: obliqua campi; ib. 25, 1: Umbriæ fini- tima; XXVIII, 20, 4: per inæqualiter eminentia rupis, XXXIII, 19, 1: superiora Macedoniæ; XXI, 11, 9: per patentia ruinis; ib. 31, 2; mediterranea Gallig etc. — Maxime autem adjectivum numerale omnis utroque et genere et numero pro substanlivo a Livio ponitur, casibus et rectis et obliquis, de qua re Fabri ad XXI, 12, 12: disserit. Quod loquendi genus scriptori nostro adeo est fa- miliare, ut, sensu neutrius generis plurali numero quam latissime accepto, etiam de personis utatur, quoties continua orationis serie tollitur ambiguitas, nec per- sonæ solæ, sed etiam, quæœ ad eas pertinere videntur res, significantur. Sic XXI, 5, 17: Et jam omnia trans Iberum præter Saguntinos Carthaginiensium erant; quo exemplo, Saguntinos accusativo addito, de populis bello subigen- dis eorumque agris et fortunis agi facile intelligitur. Pari modo et alia J 53, 11: In se ipsum postremo saeviturum, si alia desint etc., ubi saeviendi verbo maxime homines, in quos saeviatur, indicari salis apparet, quamquam et sae- vire in rem(XXXI, 30, 10) Livio alias non insolitum. De participio passivi generis praeterito animadvertendum est hoc loco, nonnunquam ab Livio ita poni, ut intinitivi perfecti passivi vices geral, et tola quadam en uncialione nobis, aut certo substantivo reddendum sit; ut JI, 53, 1: GCuin ea arte aequas- set superiores reges, ni degeneratum(eum degeneratum esse) in aliis huic quoque decori obfecisset. Ouo loco vid. Drak. qui in explananda hac dicendi ralione Liviana, quam admodum ei frequentem esse ait, plura exempla affert; conf. et Weissenb. 201, 3.— Eodem referendum videtur, quod Livio usitatis- simum est, ut participiorum vel adjectivorum ablativo casu absolute, quod dicitur, utatur, id est, subjecto rei vel personae non addito, quod ex üs, quae ante- eedant aut sequantur, cogitando suppleatur, ut XXIII, 42, 9: Ante explo- rato, et subsidiis positis et sub signis ad populandum ducebant; I, 41, 6: lum demum palam facto, et comploratione in regia orta, Servius— regnavit, uhi vid. Drak.; XXII, 31, 5: classis in Siciliam cursum tenuit, traditaque Lilybaei T. Otacilio praelori, ut— reducerelur, ipse cet., si libris manu scrip- lis fides hoc loco habenda esl; XXXVI, 14, 12: adpropinquante faucibus—