23
dae declinalionis, qui et alias haud infrequens est, XXIII, 22, 9: Si quid unquam arcani sanctive ad silendum fueril; V, 3, 6: qui et semper aegri aliquid esse in republica volunt. Etiam tertiae declinalionis exempla, certe cum adjectivis secundae declinalionis, inveniuntur, ut V, 3, 9: Si quid- quam in verbis, non dico civilis, sed humani esset. Pariter et reliqui ejus generis casus: VI, 40, 12: Si quis mortiferum vitali admisceat; IY, 13, 9: Serius se paene, quam lutum ſuerit, ne cujus incerti vanique aue- lor esset, ea deferre; XXIII, 12, 2: fama tenuit, quae propior vero est; XXXI, 13, 5: quum et privati ae quum poslularent, nec tamen solvendo aere alieno respublicn esset, quod medium inter aequum ct utile erat, de- creverum; IX, 34, 19: rempublicam eo nefario obstrinxeris; VII, 25, 13: rapto vivere; XXII,(0. 3: redimere de publico ex privato. Quo quidem postremo genere, adjectivis neutrius generis pracposiltone addita sub- slantive utendi, nibil est frequentius apud Livium: XXIII, 8, 8: Cbi in se- cretum pervenerunt; XXXYI, 29, 11: qui in tutum eum prosequerentur, datig; XXVIII, 31, t: ad certum redigere; XXXI, 13, 5: inter ae- quum et utile. Maxime autem cum ablalivo: VI, 10, 6: ex instituto; ib. 33, 7: de improviso; ib. 32, 10: in hostico; ib, 40, 17: pro du- bio; porro ex continenti, ex composilo, de integro, de novo, in alto, in facili, pro certo, pro firmalo eic. de quibus vid. Drak. ad III, 8, 10 ct 10, 13. In- solite magis pro adjectivo XXXIX, 50, 8: Memoriae mandalum est, lres claros imperatores co anno decessisse, Philopœomenem, Hannibalem, P. Scipionem; adeo in ae quo eum duarum potentissimarum genlium summis imperatoribus posuerunt.— Maxime autem cum Livio, præeunte Salluslio, increbrescit usus, ut mullis ejus generis adjectivis substantive positis genitivus casus addatur, qui totum aliquod signiſical temporis, loci, qualitatis, quod cum pondere majori distinguatur, cumque genitivo partitivo plus minusve cognationis habet. Apud Ciceronem ejusmodi adjecliva cum substantivis congruere solent, nec nisi singulis quihusdam exemplis ea componendi ralio, quae magis poëtarum est, invenitur, quae post Livium a Tacilo maxime recepla, a serioribus inde scrip- toribus tenetur.(Bach Prolegg. ad Tac. Tom. II:) Sic mille locis occurrunt: reliquum aestatis, nociis, diei, medium auctumni, extremum periculi, proximum urbis, ullimum seditionis, aequum campi, asperrimo hiemis, extremo aeslatis ejus, in immensum altitudinis, ad multum diei, secreto loci, obscuro diei, plurima alia, de quibus vid. Fabri ad XXI, 33, 7, el Reiss.§. 350, ibique nota.
Ouæ de adjectivis singulari numero substantive posilis adhuc dicta sunl,
eadem et ad pluralem eorum numerum perlinent, quod non minori exemplorum undique conlatorum numero ostendi polest; namque non solum casus recli ita


