8
quam amicos; infra XXI, 36, 6: per nudam infra glaciem ingrediebantur; repente XXII, 17, 3: quo repente discursu; interdum XXIII, 8, 7: nec dominorum invitatione, nec ipsius interdum Hannibalis— vinci potuit; de integro XXIV, 16, 2: novus rursus de integro labor.— Adverbiorum loco et Praepositiones cum suo substantivorum casu ita usurpantur, ut II, 23, 4: Testes honestarum aliquot locis pugnarum cicatrices; IV, 22, 6: clamor supra caput hostilis captam urbem ostendit; XXIII. 34, 7: hierae quoque ab Hannibale ad Philippum invemae; XXV, 27, 5: fama primo, dein praeter spem mora; XXVIII, 33, 6: edere levia per excursiones proe- lia solent.(Krebs. Antib.§. 81). Graeco more Pronomen personale cum Infi- nitivis saepe omiltitur; quod tantum abest, ut negligentiae notam quandam habeat, ut dignitas orationi et pondus inde nascatur, nec dicendi perspicuitati, primae latini sermonis legi, nocealur, quum plerisque locis pronomen illud omis- sum facile intelligalur, semperque enunciationi primariae sit commune. U II, 45, 8: Edicunt, siquis injussu pugnaverit, ut in hostem animadversu- ros; ib. 46, 1: prope certa spes erat, non magis sccun pugnaturos; XXlIII, 23, 3: neque senatu qucmquam moturum. Eodem modo et cum aliis Inſinilivi lemporibus pronomen omitlitur: XXI, 18, 14: Et quum is iterum sinu effuso bellum dare dixisset; XXIII, 3, 11: quum alii negassent nosse; ib. 34, 3: deinde ubi celeritate vinci senserunt; XXIV, 22, 3: Arma quod impigre cepe- rint, laudare.— Graeci quoque sermonis imitatio esse viggtur), quod Genitivi casus loco tolius alicujus et parlium nomina eodem secum casu con- junguntur, quod quum et apud Ciceronem aliosque ejus aetatis scriptores repe- rias, Livio tamen praeter celeros in usu esse videtur: II, 59, 11: Cetera multitudo sorte decimus quisque ad supplicium lecti; XXIV, 7, 7: inter- fectores pars in forum, pars Syracusas pergunt; XLIV, 25, 4: Roma- nos quoque— et ipsos duces et senatum non abhorrere; XXXV, 34, 3: in civitatibus principes oplimum quemque, romanae societalis esse. Item si nu- meralibus iotius nomen aliquod eodem per epexegesin casu additur: IIl, 5, 13: Romanos cecidisse in Hernico agro quinque milia ac trecentos.— More graeco saepe a structura relaliva ad demonstrativam, quae dicitur, transit Livius: XXIII, S, 3: Decii Magii, cum quo ferocissime— sleterat, nec eum— depulerat; ib. 36, 10: prodigiis quae alia super alia nuntiabantur, expiantique ea haud facile lilari haruspices respondebant. VII, 23, 9. Galli, quibus aut corpora transfixa, aut praegravata inhacrenlibus gerebant scuta. Neque mul- lum differt, si cum Drakenburgio majorem quandam ante conjunctionem dislinc- lionem ponas, quod Fabri XXIII, 8, 3: improbat, dummôdo mutua ulriusque membri réelalio non tollatur.— Accusativus, qui dicitur, graecus, quum poëtis magis in usu sit quam pedestris sermonis scriptoribus, singulis tamen certo 1) Saucim Minerva Cap: VYllII.