11

finem belli secundi, cui adscribit Ol. XXVIII. 1, numerat annos 1l eum numerum diserto testimonio Rhiani confirmans; quos si deducimus ab Ol. XXVIII. 1, tertius ille post de- fectionem annus incidit in Ol. XXV. 2, ut Tlesias archon et ipsa defectio conveniant Oll XXIV.(cf. etiam Boeckh. Corp. inscrr. gr. II. b. 306 8.) zusi igitur huic anno apud Pausaniam defectio tribuenda est, Maius scribere debuit Ol. XXIV. 4.— Altera particula, quae antecessit narrationem pugnae apud magnam fossam, qua Spartani vicerunt, ad tertium belli annum pertinet, quem Pausanias nominavisset aut Ol. XXIV. 3, aut Ol. XXV. 2. — Justinus idem memorat III. 5 his verbis:„Itaque tantum ardorem militibus iniecit (Tyrtaeus), ut non de salute sed de sepultura solliciti tesseras insculptis suis et patrum nominibus dextro brachio deligarent; ut, si omnes adversum proelium consumsisset et tem- poris spatio confusa corporum lineamenta essent, ex indicio titulorum tradi sepulturae possent.“ — Quem Bekkerus apposuit annum, ei Eusebius Armeniacus Messeniae defectionem ad- scribit: ego Eusebium Hieronymi sequi malo, qui defectionem ponit in Ol. XXXV. 3; quare priori particulae Ol. XXXV. 4 adscripserim, alteri Oh XXXVI. 2; neque enim totum illud bellum Diodorum sub uno defectionis anno narravisse arbitror, sed suis quaeque annis, ut in libris superstitibus XI mo reliquisque factum videmus. Of. quae dixi lectt. Diod. p. 109, quae potissimum de rebus Graccorum ipsorum valent.— De tempore belli Messeniaci secundi disputavi lectt. Diod. p. 253— 260.——„⸗ 8 Proximo loco c. 37 Bekkerus posuit Tzetzae chiliad. I. 16. r e ee 9.αρdςσ Tηασάσηη⁴6οςσ τ⅜ςmSᷣρέωνειι 1 ννυνκνασ. 682 idνιιπνπηoι mπμμι ει Acx& Oινλέονιν muνs Ben en: xuονιμς αἀεοσ⁵ς ενπμedε rd2ν qιμινιηαμs

anhesd nrr r MI, 9u*⁴ννσ T2mQονανα⁶οο ακε⁴νοςιιμινιασς⁵ει£

M L 0xced 501 24 14 4 Tbαm⁸σeςσ ενυιειφνηνςσ 2⁴ϑαονdασeς

. ælντοmςσ ταανι Guννμοασε 2aν⁶⁴εέινοοςσ dd οee, 3 9 3

mntlatl e ns A⁴ααοινιας 600ff. vA⁴„⁴ο εεατοαmσιννες ieeml ie nors eε⁵ε.ιααον ωππαασνοιο daxνοι II 1

Bipontini editores adscripserunt Ol. XXXIII 4, a. Ch. 645 3 Bekkerus temporis notationem non apposuit.— Wessclingius de hae particula hacc habet:„Clementi Al. Strom. 1. I. P. 365 et Apostolio Cent. XII. 70 A2⁴οaos est ex eadem Lesbo. Variatum tamen eius in patria fuisse ex Suida in Téοια³⁶ος constat. Par discordia de eius, qua vixerit aetate apud Clementem ibid. p. 397, cui Plutarchum de Music. p. 1132 adiunge.— Instauratae huius concordiae meminerunt paroemiarum collectores Zenobius V.9 et Suidas in Merc HL⁵ιονη ⁶οοσmν. Eius vero causa Terpandri lyram septem chordis instructam, nomos aliaque eius impense deinceps probasse Spartanos, copiose docetur a viro doctissimo ad Oxon. Marm. p. 198.“— Terpandrum Carneis primis Spartae victoriam reportasse Hellanicus tradidderat (Atben. XIV. p. 635); ea celebrata esse Ol. XXVI. 1 et Sosimus dixit(Athen. ibid.) et Eusebius(I. p. 144 Mai.). sed idem Eusebius(l. II. Scalig.) Terpandrum ad Ql. XXXIII. 2 refert, et in Marmore Pario additus est annus 381, qui respondet Ol. XXXIV. 1 aut antecedenti anno, quem Bipontini adscripserunt. quo anno historiae suae Diodorus de eo locutus sit, definiri ium non potest; neque enim ex his Tzetzae verbis perspicitur, utrum de Terpandro an de discordia Spartanorum dixerit Diodorus. illud si fecit, quando Terpander aut natus sit Diodoro, aut floruerit, aut mortuus sit, investigandum est; si pars fuit rerum

2*

a