dictumque non esset, id iniustum esse atque impium iudicaretur“- nec absonum, quod proximo superiore capite Diodorus dixerat, roın dε 9eerlegen dραάννν τι O0&ε˙ 89 α 10 100G.ά⁴μς 11 0d'.ν απστοποπ⁴αισ˙έιν, ⁴eς 10 duναlουνςι ενεαστασι α αένιαανςα: et quae de foedere inter Romanos atque Albanos facto ante certamen trigeminorum Livius I. 24 narrat, vulgatam opinionem fetiales iam fuisse Hostilii tempore ostendunt. sed idem Livius Ancum Marcium tradit II. 32(cf. etiam Serv. Virg. Aen. X. 14), ut, quoniam Numa in pace veligiones instituisset, a se bellicae caerimoniae proderentur, nec gererentur solum, sed etiam indicerentur bella aliquo ritu, ius ab antiqua gente Aequicolis, quod etiam tum fetiales haberent, descripsisse, quo res repeterentur. deinde omnes illas caerimonias formulasque exponit atque postremo etiam Hastae meminit in fines hostium mittendae. quare quum Polybius singulos, ritus de Hostilio loquens non videatur descripsisse, ego has Diodorum quoque ad Anci regnum retulisse puto annumque adscribo Ol. XXXV. 2.— Ex libris pontificum atque augurum, ex quibus Niebuhrius I. p. 338 Livium caerimoniarum ritus exscripsisse arbitratur, Diodorus sua mihi quidem non videtur sumpsisse, quamquam ipse dicit I. 4 se Romae diu moratum magnisque eius urbis copiis praesidiisque litterarum libera- lissime adiutum esse, quumque latine sciret optime, omnes illius imperũ res gestas domi bellique summa cura- eollegisse dx 100„ nαο 8xνο ouecdree τ01400„ 100 ν Ter*οιμιμννιμ Fabium ei Vui auctorem 11 17 et haud scio an etiam Livius ex eodem fonte hausisse putandus sit.
efune sunt: b4 V 10161Oυ.‧&σεμ△ s αςμονςσ μα̈ο d43„cen Luε,εεέ☚νιν inεuoeu. 1 dt tü— ar 4
Goεε 1eddores 1α‿ανιν 20 O„,iενα 9¶Q aντ‿ν eyeã&νανo eig Oxαιαςα εα Sgi œνꝙεέ vis xes, Tv eleuures 4 dyorcs drr τσν ακέευν. 00π ταοσεσστνοσάι rς ⅜ννναα‿ς ετοιι rr00G 10 vijg rixi⁸ νοπννυνπἀνονσυss 82ʃν⁴ςι 4ru6erea9ae ¹) 10 Er1⁵⁴ασφν 9⁴ωκασαον. 16
Atheniensibus, qui Spartanorum incrementis invidebant, missum ducem Tyrtaeum ludima- gistrum et claudum.“ in tab. chron. priori particulae adscripsit a. u. c. 69 i. e. Ol. XXIII. 4, posteriori a. u. c. 71 i. e. Ol. XXIV. 2.— Bekkerus priori particulae addit Ol. XXXVI. 3, a. Ch. 634.— Maius in definiendis annis secutus est Pausaniam, qui, si recte se habet scriptura vulgata, Messenios Ol. XXIII. 4 defecisse et primo post defectionem anno victoriam apud Deras reportasse narrat; tum demum ab Lacedacmoniis oraculum consultum, ab Atheniensibus Tyrtaeum missum esse. scribendus igitur Maio fuit Ol. XXIV. 1. Sin autem aut mendum est in scripto aut ipse Pausanias erravit Tlesiae archonti falsum annum apponens; nam recte quidem ab anno primo Ol. XIV 39 annos numeravit ad annum quartum Ol. XXIII, sed idem ab anno tertio post defestionem i i. e. a pProelio apud magnam fossam ad
10
per se iustissime inventum sanxit fetiali religione, ut omne bellum, quod denuntiatum in-
de Tuuntbr VerE 35 et 36 upud Natlenam woahe Vaticama Maü c. XIv. p. 12 ertr, Ora 05 Erclrucres 1720 nfesnnien vrr,„Ogrres els Aelpois ahnbens ſeunee aue9”
Or ol? laredcetnuνεοε orαετεες 1710 Ttoraiou ouro n009 50co&lxo r0„ aοια S*,
Maius hanc habet annotationem:„Rem copiosius narrat Pautanias IV. 15, qui ait ab
Dindorf. Postremo Pnttair adseripsit:„Haec referunt sermonem excterptörum Hloeschelianorume: euod pqad; pertineat, non intelligo.“ aui ufigiianoo.:1I. II 1 IIlO19510 buς ος
—
2) sic Dindorf. corr., apud Iatum nutt ImeTwyxdvovrss. fortasse etiam n00 90 1008 seribendum pro frotuuν.
unn 1 1 mnn
⅓⅛⅛


