Aufsatz 
Vitam Caroli Sigonii : viri singulari virtute, moribus, ingenio, doctrina, meritis praediti, ad imitandum iuventuti exposuit indicemque eius librorum / adiecit Jo. Phil. Krebsius
Entstehung
Einzelbild herunterladen

vinum, controversia exorta est. Hue accedebat alius liber Sigonii de nominibus Romanorum, quem Mutinae 1555 ediderat, quo libro, eum Robortellus eadem de re libellum secripsisset, bilem eius maxime movit, cum in multis rebus ab eo dissentiret. Sed antequam haec est orta controversia, duobus annis post editos Fastos Senatus Venetus Sigonium in locum istius Robor⸗ telli ²²*), Professorem eloquentiae et graecae latinaeque linguae elegit, cum Robortellum ad gymnasium Patavinum transposuisset. Senatusconsultum honoriſicum, quo Venetias vocatus est, Muratorius in vita Sigonii eum lectori- bus communicavit*). Provinciam illam Venetam multo Mutinensi ampliorem non invitus accepit annum agens undetricesimum, eamque iniit initio mensis Novembris anni 1552. Benigne ab auditoribus exceptus est, et in dies plures, qui eum audirent, Venetias confluxerunt, nec ipse eorum exspectationi nequa- quam respondit. Qua de causa novo senatusconsulto iam primo mense pro-

abjit, ubi in locum J. B. Egnatii Professor electus usque ad a. 1332 docuit; ab a. 1332 1339 Patavii in locum Lazari Bonamici; a. 1560 Bononiae in locum Seb. Corradi, unde iam anno post Patavium rediit, ubi a. d. XV Kal. Apr. 1367 mortuus est. Cf. de eo Ant. Riccobonum de gymnasio Patavino I, 16(in Graevii Thes. antiq. Ital. VI, 4. p. 55.). Homo fuit non indoctus, sed rixarum contentionisque amantissimus, summa in victu intemperantia, rusticis et barbaris moribus ac singulari arrogantia, quem ait Graevius(in praefat. T. I Thesauri antiq. Rom.) perpetua in omnes suae superiorisque memoriae homines cruditos male- volentia suffusum et canina quadam efferatum cunctos allatrandi rabie nulli pepercisse, ac se longe doctiores indignis modis quovis Zoilo mordaciorem esse insectatum. Jocose eum ait Muretus in Epist. ad Manutium data(Oper. T. I. p. 419. ed Ruhnk. T. II. p. 41 ed. Frotsch.) in Polyphemi locum successisse, cui grandi mole corporis, crasso capite, torvo vultu ferisque moribus similem fuisse dicunt.

33) Non ut alli scribunt Jo. Bapt. Egnatii, qui vir doctissimus cum Venetiis annos quadra- ginta magna cum laude docuisset suaque sponte munere abdieavisset, ei successit Robortellus. Senatus grato animo merita eius remunerans ei mercedem suam annuam integram concessit. Tum in otio litterato vixit aliquot annos diemque suum obiit octogenarius. Errant igitur Thuanus, Clarmundus, alii plures, qui Sigonium ei successisse scriberent, cui successerat Robortellus.

34) Repetiit ex Sigoni Disputatt. Patav. p. 512 ed. Mediol., ubi se maguo omnium consensu

nullo refragante electum esse ait Sigonius.

1