— 10— non tamen indocto, qui tum Matinae litteras graceas et latinas docuisse dicitur, e itidem narrat Sigonium nomine ficto Sauli Ronci con-

eadem fama fert, qua Contra Sigonius eam a Bendinello repre-

futationem censurae illius edidisse. hensam non esse asseverat nec se ait, quid hoc reprehensionis sit, nescire. Utut est, tanto is plausu et concursu multorum adoleseentium auditus est, ut magnam sibi pareret gloriam. Nec id fugit senatores, qui ut veri civium salutis conservatores iam anno post initum munus mercede annua duplo aucta are suaeque civitati conservare studebant. Quod factum

Sigonii animum incit est maxime gratia et intercessione complurium hominum et auctoritate et

doctrina praestantium, in quibus Ludov. ille Castelvetrus eiusque frater Joannes

praecipui fuerunt. Jam tum vero historia Romana ei argumentum videtur fuisse magnum

idque magnopere neglectum, in quod omne studium incumbere maximi interesse

arbitraretur. Primo igitur singularem aliquam rem, vitam herois illius amplis-

simi Romanorum P. Corneli Scipionis Aemiliani exponendam elegit, quales

vitas virtute excellentium complures alii ante eum scribere tentaverant, corrasis

plerumque sine iudicio omnibus,

Quod consilium Sigonii cum audivisset aemulus ille eius Anton. Bendinellus,

eandem rem subito arripuit, tractavit et F lorentiae anno 1549 edidit ²⁸). Si-

gonius utrum opus suum inchoatum nunc quidem reliquerit, quod censet

a. 1375 videtur mortuus esse. Practer vitam Scipionis, cuius mox mentio fiet, nihil

De re ipsa ef. Sigonii Disputatt. Patav. P. 321. ed. Mediol. Aemiliani Afrieani minoris vita, vel eius

r. authorum scriptis collectae ab Aut. Ben-

videtur seripsisse.— 93) Liber inseriptus est: P. Cornelii Seipionis

dispersae potius reliquiae ex multis probatissimo

dinellio. Additi praeterea sunt quidam loci con quidam etiam econeiliantur.

troversi, quorum partim omnino refelluntur, alit corriguntur, Florent. 1349. 8. Alii addunt Matinae 1349. 3. Iterum edita cum Car. Sigonii erratis Lucae 1568. 4. Cf. Bibl. Nie. Heinsii P. II. p. 13. Quartam editionem reperi vulgatam cura et studio Isidori Bianchi. IIavn. 1776. 3.(93 pagg.) Cf. C. Beieri edit. Cicer. Laclii p. 201 ct Indicem lihror. F. A. Wol- fii. p. 39 nr. 710. Nee tacuit iste,

eum Sigonius anno 1369 suam Scipionis vitam edidisset:

Alia Sigonii errata Lucae 1370. 4. Cf. Nic. Heinsii

reperio enim librum, cui titulus: Biblioth. P. II. p. 13 nr. 149. Adde quae in annotat. 44 infra apposui. Ceterum loci ille iticae nomine: Locorum historicor. anna

eontroversi iidem sunt, qui in T. II Gruteri facis cri

tatio Bendinelli reperiuntur.

quae in historicorum libris sparsa invenerant.