—„—

cunquc re pretiosa, sive humi iacebat, sive erecta stabat. Hine tale quid vocatum est zeiulαον, qualia multa ap. Homerum ut gervsta memorantur.

dnrd AeAofGy a Delphis h. e. Delphorum incolis. Ael† non solum ipsa urbs, sed etiam incolae nominati sunt. Cf. c. 51.

2-6HaAe Keν„ 7œα v. Plene hic dicit Herodotus ede* 2oœurisy, multo pluries omisso substantivo, ut c. 15 Eg M. 2ε.⁶ε,e, de qua elliptica orationis forma iam supra c. 6 dixi. Verbum autem est simile La- tino inferre arma.»vy encliticum, quo noster saepe utitur, ne confunde cum partic.»év, quae rem praesenti tempore factam indicat; nostrum roνον coniungit tantum novas res et transitionis est particula, nostrum nun, Jerner.

tarel e oe quum quidem, nos: als er nehmlich. Ita saepius apud no-

strum; inservit, ut tempus aftendant lectores. 2³)— Quid autem hic

aoristus, qui cum partic. Sxel alias rem praeteritam perfectam significare solet, quam Latini plusquamperfecto suo indicant, quum regnasset? Non ta- men ita hoc loco. Tempus indicat tantum absolate; quod quum praeteri- tum esset, aoristo utitur, ut Latini interdum tum quum regnaeit, et nos: zu der Zeit, als er regiert hat. Aeque bene poterat uti imperfecto aut participio actionis imperfectae, ut c. 15 Ca τονκνπνον τε υραυνννενεοωννσνο—ε.

TEs re MiAnroy alα* τι ευμ&νμισ ν ne urbes ipsas, sed agros earum in- tellige: Colophonem autem urbem totam cepit. Ultimus interpres Schweig- haeuserus addit urbem ecepta arce. Unde hoc sciverit, nescio. Immo tum Ierodotus certe addidisset Aνν επάς ᷣσσοωσνανεςα, ut. 15 additum legitur.

Aλ᷑o☛, od œ— Tered, 6ν τμπο ι— lta certe cum recentiori-

23) Grammatici veteres hoc x post srret lIonum morem esse dicunt ac sine ulla vi et supervacuum esse. Ita Gregor. de dial. p. 4124. Tòô e rℳνεοννσενει xꝶeρ ακνονις(τνιποσ) α πααρ–εαμνε. Quod verum esse multi loci in He- rodoti historiis confirmant. Cf. I, 48. Eεε τ☛ μςι— I, 5 4½ er*-ei re.

*