Aufsatz 
Quaedam ex familiari interpretatione Herodoti historiarum ad L. I. cap. 6,7 et 14 seqq. praemissis observationibus de vera scriptores veteres in scholis interpretandi ratione / Joannes Philippus Krebsius
Entstehung
Einzelbild herunterladen

Gypselum, Bacchiadum regia familia Corintho expulsa, tyrannide Corinthi potitum esse ex aliorum historiis satis constat.

T Tod diee. Memorabilis forma lonica pro Todloy, de qua iam su- pra satis dictum. Rarior quidem est forma secundae declinationis, nec tamen sine exemplis. Quapropter inutile erit cum pluribus interpretibus nomen Gordiae facere, quum ab omnibus tantum Cordius nominetur.

8G gOA‿ʃμ☚ I&,ey, in quo praesidens ius dicebat, h. e. dicere solebat. Eg roy Pro εeꝓν½ ν, ut pluries. Ita enim iudicamus ex nostra di-. cendi ratione, etsi usqueduaque certe magis motus ad locum cogitabatur, quam mora in loco. IIgoxcrlgewy autem pro τπροωπωναπσσνα praesidere, prae- sidem esse. Imperfecto denique utitur, ut consuetudinem regis indicet; haec

enim est valgaris imperfecti significatio consuetudinis atque repetitionis. erro. Haec forma contracta offendit, quum lones vocales solvant; offendit maxime, quum alibi, ut I, 178 et 181. aferat scribatur. Rur- sus tamen etiam alibi, ut I, 51. et IV, 18 xcEral et II, 171 zelεο legi- tur, non xéerat et εςσεαα Etiam de hoc diligentius est inquirendum, va-

riaveritne Herodotus, necne. Ceterum legitimum erat verbum de qua-

malici obiter de ca disseruerunt, sufficere possint ad orationem Herodoti recte constituendam. Hinc tanta formarum carundem in nostris exempla- ribus diversitas. Quac ubique vera forma sit, nondum quisquam demon- stravit. Ita in omnibus codd. et edd. praeter Schaeferianam I, 37 et 39 seribitur ut Seg contra vulgarem Ionum consuetudinem, ad quam unus Schaeferus edendum curavit uéreg. Quod num ita scribi certum sit, du- bitari fortasse potest: namque ipse I, 166 contra eandem consuctudinem dcsντες, non drrevreg edidit. IHlerodotum autem mixta dialecto Ionica id est poetica sive Homerica usum esse referunt Diogenes Laert. IX, 69, Stephanus de urb, voc. Oouptor et Hermogenes p. 509, qui eius dialectum 3 rotætav vocat. Miscuit ergo certe inter lonicas formas ctiam epicas et vulgares, quaeque ubique sono ac numero optimae videbantur, elegit.