1. tas, quum Graeci non minus saepe ö πααντανανοςσα sεσν wευds iv Sd,ααασσν‚

quam ètinoh els xhy S. dicant. 1I1) Quum autem Herodotus hanc formam ex Homeri oratione duxisse videatur, ubi le tantum pro lnoui, nusduam pro eloh dicatur, idemque dvler, dre et erlen Pro dvino, d†pince et lueSino utatur, certe dubium esse non potest, quin nostrum èbte hic et aliis locis(I, 180. 191. II, 17. VII, 124.) pro sino- dietum sit. ¹²³) Ceterum in hoc aliisque eiusdem significationis verbis omissio roũ dα‿ rog solemnis ac vulgaris fuisse videtur. 13) Ita semper hoc sensu in- transitivo de fluminibus usurpantur νννυσ, ε&νμ8αeννQν, σmæe, gb-

ulc,εtv aliaque. 14) Denique interpretes et grammatici hic, ut apud

n) Ita e. g. Strabo IV. p. 123 ed. Cas. Nεεεαμασα p. 129 5 8 6„; p. 134 EEetot eg Tv„Qxsανν. Arrianus, Herodoti imitator, Ind. 21 5 Sd⁴παασσα eνε brnv. Idem tamen Exp. Al. III, 30, 13 esinoe 05 6 o‿αmρν⁸ις ει τ‿νά Sd⁴⁵.ασααα. Ih.§. 15 6 T2v E8tEIg orαeφ. Et ita utrumque alibi pluries.

¹²) Quamquam negari non potest apud Herodotum nullam aliam huius verbi formam de flumine usurpari, praeter II, 10 ubi ε&εειεςαεςς αmemĩſσcʒ meliori- bus codd. iure nune receptum est pro vulg.(5%, ac ni forte II, 34 pro ro Necloy dieevra legendum est tεειαεανασαάα.

¹3) Plene Homerus II. 8, 754 6 5'&is IInveld oote νιιε5οοπQᷣ⁵ 59; ae si- militer etiam Herodotus ipse I, 179 àᷣd.Aer Pras es d Löcgtie rorαmν ταο ⁵tεεσοον, et VII, 109 55 r Sdααασσαόςmαναοο dνο elgetoν τα v09 ‚ ubi cum Schweighaeuscro et Gaisfordio sine ulla dubitatione seri- bendum est eicteict, duum eizeiot nulla sit verbi ekginut forma.

²4) In universum mos est multarum, etiam veterum, linguarum vocabula ar. tium omisso obiecto intransitive adhibere, quam loquendi previtatem ala-

cris agentium actio postulat. Ita Aaεον(sc. Lrrτον) equitare, reiten; eg- Bdλ‿⁵έιαάν(τον νπια, O9.ντ‿ ν) impelum facere; deiν(ον σρασφed) pro. ioisci, ducere(agmen), ziehen; Gpeya(ri v⁴νν) navem appellere(Cf. Bois- sonade ad Philostr. Heroic, p. 281.): alia praeterea.