— 47—.

Homerum, de accentuatione illius formae ambigunt, utrum ler, an lei sit scribendum. Codices hic et alibi scribunt omnes ekie, ut F. A. Wol- ſius eandem apud Homerum ubique restituit, nec causa est, cur non Hlerodotus, Homeri imitator, eam usurpaverit. ¹⁵)

0g dvshoy. Pleonasmus maxime vulgaris. Forma, gogify me- morabilis est in Ionica dialecto, quum, quem Attici 8096 G appellant, lones GoPénv dicere soleant, ut alias sacpe Ilerodotus ipse: hic, quod certe offendit, forma contracta. Ita tamen etiam VI, 44

eᷣ EBBerO Ae6„ I6 r9. L aumc dicunt: in Pon- tum, qui vocatur Euxinus sive quem vocant Euxinim. Quod enim Graeci adiecto participio æa*⁵ε⁴mνεεoς et nos per so genannt signiſicamus, id La- tini significant additis verbis: quem vocant, qui vocatur, non ut nuno saepe dicitur: dictus, ila dickus. Cf. II, 13. 5*π☛ακ⁴εμεενο ⁴ϑμα, Delta, quod dicitur.

Bagdοαν, ν ers Ioe quos novimus. Unde hic genitivus,

quum accusativus osg sive lonicum rode, Pendens ab 10 àey, exspecte-

tur? Mira est enim linguae graecae proprietas, pro accusativo rela- tivi pronominis etiam genitivum et dativum Pponi posse, quando 4d alterutrum horum casuum relatio sit. Attrahit ergo casum, quae at- tractio casus nominatur. Ita c. 29. reνᷣ ν⁶ρ☛G τν(pro rodg sive osg) Serw. Cf. Matth. Gr.§. 475. Ceterum in lonica dialecto articulus. saepe pro relativo pronomine usurpatur.

2ꝓτ⁵5 ε8 Taro— rgogenolthoro sihi subegit, sibi conciliavit. Pro-

.

¹5) Cf. Harles in Seebodii Archi für Philologie. Vol. I, p. 113. Ceterum hanc scribendi rationem satis certam ac firmatam esse vide in Matthiae Gramm. maior. T. I, p. 40¹.

(3)