Aufsatz 
Inscriptiones Graecae quas Lipsanotheca quaedam magna continet, quae Weilburgi asservatur : iterum multo emendatus editae et annotationibus illustratae ; programma quo solemnia annua Gymnasii Weilburgensis d. 20.-22. Martii 1820 celebranda / indicit Joannes Philippus Krebsius
Entstehung
Einzelbild herunterladen

29

genitivus pluralis, qui requiritur, esse non possit. Templum enim, quod intelligitur, vel Xax³mρααρeiα vel Xalxomπραia, nisi forte hoc

ipsum librariorum est error, appellatur. Corruptum ergo et vitiosum

est finale pro' siye ei, cuius loco illud pictor vitiose pinxit, for-

tassis pronuntiatione sua, Itacismo seductus, unde etiam illa lectionis diversitas orta est. Quid vero parvum crucis signum, quod sequitur, significet, nescire me ingenue fateor.

Templum Xνανοαπντνρσνσφτεεεέαά celeberrimum fuit Mariae in urbe Con- stantinopoli, Primo hoc nomen habuit locus, ubi iam a Constantini M. temporibus Iudaei mercaturam acris facere consueverant et Synagogam habebant. Vid. Codinus Hist. Byz. p. 43. Postea Theodosius Iunior eum in templum Mariae mutavit. Vid. Theophanes p. 88 et Cedrenus in Theo- dosio Iuniore p. 343., qui haec narrat: Tore al riv Xαοοσπσσσνστ&εeουeν Sαανάνοαιμαν τν mGεοτι⁴νακφ eερνερe, ναëρμ Ivdαν πνεεον νσσηm Contra Chronicon Alexandr. p. A4a hanc templi instaurationem eius ge- nero Marciano et filiae Pulcheriae attribuit: Mapeætaνο α̈☚☚Sο˙ος mακντον 0dv αρρμᷣεεν αν ον IIoei se Xa*xορᷣ cum quo con- sentit Nicephorus L. XIV. c. 2 et XV, 14l. Zonaras Ann. L. 13. c. 18. p. 35 synagogam ludaeorum Theodosio regnante a plebe incensam esse zarrar, neque tamen in eius loco aedem Christianam exstructam esse addit. Cf. de hoc templo Scriptor. hist. eccles. T. III. p. 552 ed. Vales. et Gyllüi Descriptio Constantinop. in Gronovii Thesaur. antiq. Graec. T. VI. p. 3282 et Car. du Fresne Constantinopolis L. II. Sect. II. Nr. 9.

Ceterum haec zona res tum videtur fuisse ecclesiae Graecae summe

veneranda, quam in Encaeniis huius templi celebrandis, quae in XVIII

mensis Decembris inciderunt, Archiepiscopi summis laudibus efferre

solebant, quales orationes duae adhuc exstant, una Germani eig r 22* 2, 5, erxαρνιαά τον σιεασσμιο ναοωυπĩυν drεοοασραασς deœοπσπαοοινιννινι Ʒνμια‿νν εσνπσεον, a